Wild Lenses (Profession Series #2)

Heartless

I was hesitant to open the condo's door. The memories with this place was overflowing, so I stepped out and ready to leave the place.

But the curiosity in my head won't stop, when I kept thinking what was the inside of this condo. May nabago ba? And why he's living here, where's tita nelda? Otep and stef?

"Bakit nandito ka pa?"

Shit!

He's here.

I plastered a fake smile before looking at him, walang emosyon ang mukha nito. We were just looking at each other when I cleared my throat to distract him.

"I'm here to tal---"

The hell!

Did he just walked passed by me?!

Naiwan akong tulala habang nasa loob na ng condo si javier. Argh! Asshole! He's now readying the food nang maabutan ko siya sa kitchen.

I don't have choice but to seat on the couch while scanning the living room. Kung paano ko iniwan yung condo noon, ay ganon pa rin siya hanggang ngayon. The Tv was still here, the couch, our shoe rack.

I expected him to change it, but I guess gusto niya lang siguro ng matitirhan.

"Done? I already prepared the food. Kumain kana lang kung gusto mo"

Javier said, and nakita ko na lang siyang mabilis na pumasok sa kwarto niya.

Bakit ba ang sungit niya ngayon? Tsk. As if I cared.

Nagugutom na rin ako kaya dumiretso na rin ako sa kitchen. Alam kong madadaanan ang room ni javier kaya pasimple ko siyang sinilip pero nakasarado ito. May sticky note pa siyang nakalagay sa labas ng pinto niya and it says 'Do not disturb' ..

Pagpasok ko pa lang sa kitchen ay bumungad na agad sa akin ang mga pagkaing hinanda niya. I don't think it was all for me dahil hindi ko naman siya nakitang kumain, so pares na lang yung kinain ko for dinner.

Wala akong pinakialaman sa mga hinain niya, except of course sa rice. Hindi naman din ako magtatagal dito, gusto ko lang siyang makausap about sa project. Then, magbobook na lang ako sa malapit na hotel.

Pero hindi ko alam kung paano ko siya makakausap ngayong mukhang iniiwasan naman niya ako.

After kong kumain ay naglakad lakad lang ako sa loob ng condo, I was looking for every spots na makikita ko, making sure na walang nabago sa loob.

"Bakit nandito pa to?"

Gosh. It was our picture in a frame. Madami kaming naging photos sa dslr niya noon. And maybe hindi niya lang napansin na nandidito pa ito so agad ko itong kinuha para ilagay sa cabinet.

Habang naglalakad ay hindi ko naman mapigilang hindi mapatingin sa dati kong kwarto. I know the inside of it was all an empty bed, and cabinets pero binuksan ko pa rin.

Wala pa ring nagbabago sa cover ng bed. Malinis at mukhang naalagaan naman ito. Every detail was still in there, walang nabago, ako lang yung nawala.

But I do not regret that I left. It just that, I missed my old self.

Pagkalabas ko ng room ko ay nakasarado pa rin ang kwarto ni javier kaya dumiretso na lang ako sa veranda. I missed this view. Hindi ko na alam kung anong oras na ngayon, at paniguradong nag-aalala na sa akin si Tim.

I was just relaxing here, when suddenly I heard a noise in the living room. Agad akong lumabas sa veranda, only to see javier sitting on the couch.

He has earphone on his ear while typing something, kaya siguro hindi nito napansin ang pagpatak ng pouch ko sa sahig.