Wild Lenses (Profession Series #2)

Adi

Weeks had passed so easily and hindi na namin namalayang tomorrow na ang start nang classes. We were both busy na sometimes we ditch breakfast or even dinner just to take a rest, dahil madami kaming tanggap na shoots, and even si Javier na madaming events na pinupuntahan.

But we promised na today ay hindi kami magwowork dahil bibisitahin namin sina Tita Nelda. And ganun din kina mom and dad.

"Malaki ang naging ambag ng interview mo sa mga fans"

"Yah ateng. Nawala na din yung mga inggiterang mga bashers"

We were here at a cafe near my condo, and kasama ko ngayon ang buong team para i-celebrate yung interview and also sa past shoots/projects na natapos namin so far.

"Iba talaga ang isang Herrera. Magaling sumagot"

Ate Jodie said, and wala namang naging pagbabago sa mga answers ko, from my previous interviews with mom and dad's colleagues kapag sinasama nila ako noon sa mga party nila. I don't know but I have this feeling na kapag nag- lie ay mas magiging complicated pa ang lahat. So why lying in the first place right? Maliban na lang, of course, kung tungkol sa mga personal na tanong from the past. You know, I'm not that confident from my past experiences.

"Hayaan nyo na si Z. Mas magandang start yan sa modeling. At we all know na hanggang Paris dala-dala yan ng alaga ko"

Mamu giggled and it was really heart whelming knowing na they see me as an international model. Well, mangyayari naman talaga yon, soon.

"Hep hep. Itesh na pala ang sundo. Hello papa Javier"

Agad hinanap ng mga mata ko si Javier na saktong kakapasok lang sa cafe. He has that wide smile while looking at me. And naeexcite na akong umuwi sa bahay kasama siya.

"Pasensya na kailangan ko ng sunduin si Z."

He touches mamu's back, as if giving him an assurance na magiging safe ako sa kanya. Although alam naman talaga nilang lahat na hinihintay ko lang dumating si Javier, dahil paalis na rin kami.

"Nakapagpaalam na rin sa amin si Z. At paalis na rin kami. Mag iingat kayo"

I don't know why pero napapangiti na lang ako sa isiping, malapit na ang loob ni Javier kayna Mamu, that sometimes it makes me feel jealous dahil mas malimit pa silang magkatext or call everytime may shoot ako.

"Naku, ang pogi mo na ngayon Jose ahh. Kaya pala yung isa dyan, paranoid na"

"Oo nga Roxy. Wait. Papa Javier, okay lang bang yakapin kita? WAHH!"

"Shh ka bakla. Ako muna"

The hell. At kailan pa sila na-starstruck kay Javier? Before naman hindi sila ganito ahh.

Nahihiyang lumingon sa akin si Javier na siyang ikinataas ng kilay ko sa kanya. Is he asking for my approval?!

"Hmmm. S-sige."

"Yieeee! Bakla ako muna! Wow! Shit! Ang bango, at ang sarap mo naman papa Javier. Ibang iba kana talaga. Nong sa party, hindi kana lumabas kaya hindi na kami nakayakap sayo"

What's with the hug? Gosh. I forgot to say na nagmamadali kami!

Nakahalukipkip lang akong nakatingin kay Javier and ate Roxy na magkayakap pa rin hanggang ngayon. Damn! Bakit ba ang masculine niyang tingnan sa fitted shirt niya ngayon?!

"Ako naman bakla!"

Ngayon pa lang na nakikita ko silang mag-agawan kay Javier. What's more pa kaya kapag nag-start na ang pasukan.

Each seconds ay sinasadya kong tumingin sa watch ko, to wake up Javier's conscience. God!

"Thank you papa Javier!! Halika na Roxy. Iniwan na tayo nina Mamu!"