Wild Lenses (Profession Series #2)

Let Go

Everyone was now preparing for the games that was also part of this event nang makabalik kami sa tent. Javier was just looking at me na agad ko namang pinanlakihan ng mata.

Wala pa ata siyang balak magbihis kung hindi ko lang siya iniwan para makapaghanda na rin sa games.

Actually, I don't feel like doing any activities today. I'm so tired and exhausted from jav's energy earlier. But of course hindi ko naman pwedeng idahilan ang naging karupokan ko sa kanya.

I just wore my sports bra, leggings and sneakers. At nagpony tail na rin ako para hindi masyadong makaabala sa paglalaro mamaya.

Nang matapos makapagbihis ay lumabas na rin ako ng tent, only to see javier wearing sweatpants, sando at may pahead band pa siyang black.

"Kaya mo ba?"

Tsk. Hindi ko mapigilang mapairap sa kanya dahil siya naman ang may kasalanan ng lahat!

Kanina pinaghanda niya lang ako ng food sa may picnic area, at hindi ko naman akalaing mapapasabak na agad kami sa isang physical activity.

"Of course"

I boastfully said, not minding the soreness in between my legs. Agad na akong umuna sa kanya sa paglalakad para ipakitang kaya ko. He was just smiling at agad na ding sumunod dahil pinapatawag na ang lahat sa activity area.

Napapangiwi pa ako sa tuwing may naaapakan akong bato, that means kailangan ko talagang ihakbang ng malaki ang mga paa ko. I was so stressed walking like normal, at dumagdag pa ang mga tingin ni Adi na mukhang may gustong sabihin kanina pa.

I can feel her sorry, at siguro nagsisisi siyang pinangunahan niya si Javier na magsabi ng totoo. And somehow it helps me lighten up na hindi lang ako ang naiwan sa aming dalawa. Katulad ko ay naiwan ko rin si Javier. We were both lost and broken.

But it doesn't mean that we need to be together. I have so many things and person to consider. Hindi na kami katulad ng dati na kung gugustuhin namin ay makakaya naming panindigan at gawin. We both have different lives now. At hindi kasama doon ang isa't isa.

~

Lahat ng fans ay hinati kada bawat partner ng models. Meaning kami ang magiging team leader para sa agency namin ni Javier. At magiging kalaban namin ang iba pang pair ng models.

I was so excited nang mapapunta sa amin ang palagi naming kausap ni Javier. Sila yung dinalhan namin ng drinks.

Nang maayos na ang lahat ay nagsimula na ring i-explain ang magiging mechanics ng game.

Kailangan naming hanapin ang mga hidden items na nasa picture na binigay samin ng staff. At kung sinong grupo ang madaming makokolektang items ay ang siyang mananalo.

Buong duration ng laro ay hindi umalis sa tabi ko si Javier, ganon din ang mga kasamahan namin na wala atang planong ipanalo ang laro. God! They were just taking pictures and videos and as expected ay hindi kami nanalo pero masaya pa rin sila.

"Jump Jav! Come on!"

We're now playing sack and race. Kailangan naming umikot sa chair na nasa dulo, at si Jav ang kauna-unahang sumubok sa team namin.

Nang matapos siya ay agad naman akong sumunod sa kanya. Gosh! It was so damn hard!

I feel like my legs were shaking at kung kanina ay nangunguna kami ngayon naman ay malapit na naman kaming mahuli.

"Two jump more Z! You can do it!"

Javier was now acting crazy while cheering at mas lalong nawawala ang concentration ko sa laro.