Isang mainit na haplos ang lumapat sa pisngi ko na naging dahilan kung bakit ako naalimpungatan. Part of me wants to know who owns that hand, but I also wanted to cheries this warm feeling I felt from that simple touch.
"Hey. Andito na ako"
My eyes were still half close nang makita ko ang nakangiting mukha ni Javier. Hmm. He's here.
Parang may buhay na mas lalo pang nagsumiksik ang mukha ko sa palad niya. If it was just a dream, I would definitely stay up close just to feel his embrace.
"Anong ginagawa mo? Inunan mo na yung kamay ko ohh. Let's go. Nagprepared ako ng breakfast"
I don't want to end this yet, because I know after this mas uunahin na naman niya si adi.
"Sungit! Tara na"
"Don kana kay adi"
I'm jealous! Who wouldn't? Hindi talaga siya umuwi para samahan ako sa condo. Paano na lang kung may pumasok dito na masasamang tao! Nakita niya lang si adi, parang nakalimutan na niya ko!
"Hey. Dumating ako kagabi. Believe me"
Unti-unting nanlaki ang mga mata ko nang marealized ko na hindi panaginip na nandidito si Javier. Oh my! I though we were just talking in my dream!
"BAKIT NANDIDITO KA SA ROOM KO?"
I checked my comforter if it was still tightly wrap around my body, dahil naka nighties lang ako. Habang bakas naman sa mukha nito ang gulat dahil sa biglaan kong pagsigaw.
"P-pumasok na ako para gisingin ka. Jane texted me, hinahanap kana sa studio"
Just by hearing Jane's name, ay dali dali na akong tumakbo palabas, with the comforter of course, na iniwan ko rin naman sa labas ng bathroom.
"Leaving someone while talking to you is rude. But I'll let it pass, for now. Next time hindi mo na ako matatakasan"
What?
Hindi ko na masyadong narinig pa ang sinabi ni Javier. Kaya't sinimulan ko na lang maligo para sa shoot na aattendan ko mamaya.
Pagkalabas ko pa lang ng bathroom ay naaamoy ko na ang niluluto ni Javier. I was wearing my robe and dumiretso na ako papuntang kitchen dahil nagugutom na rin ako.
He's busy checking if the plates was on its place and feeling ko bumabawi siya ngayon. Tsk! Alam niya talaga kung paano ako kunin.
"Sungit! Come here. Hinanda ko tong lahat para sayo. Sorry last night hindi na ako nakapag text sayo. Adi was so clingy and needy kaya wala na akong oras pa para magpaalam. But I tried to called you, kaso hindi kita macontact, that's why pagkatapos nang dinner with her family ay umuwi na rin ako. And pag-uwi ko tulog kana, so hi----"
"Javier stop. It's okay. I know madami ka ding ginagawa and knowing na you still came here para may makasama ako, that's enough. Dad will be happy if he heard that."
I know naman na kaya nagsstay si Javier is because of his agreement with dad.
Mali na magdemand pa ako ng sobra sobra dahil alam kong mahirap na para sa kanya ang pakisamahan ako, lalo na ang dad niya.
Tahimik na tinapos namin ang breakfast sa araw na iyon. That was a lifeless breakfast I had in my entire life. Wala man lang siyang sinabi na kahit ano and feeling ko kinukulong ko lang si Javier para sa sarili kong interes.
"Pose. Smile Z. Focus"
Gusto ko sanang wag munang gawin yung shoot, pero ayoko namang ipahiya ang buong team. That's why i don't have any choice but to do it, kahit pa nga alam kong hindi ko nagawa ng ayos yung shoot.
BINABASA MO ANG
Wild Lenses (Profession Series #2)
Romansa*Book cover not mine. Credits to the rightful owner! Kelzy Hillary Herrera a famous model and a trouble maker. She had a boy best friend way back in college named Joselito Javier Jr, who was very opposite to her. They are best buddies for years, not...
