TÖRE KURBANI

ilk öpücük

Medya: Mirza KARAHAN

....

Hayat cidden kısaymış şu zaman kadar hocalarımız hep derlerdiki hayat kısa bugünün işini yarına bırakmayın şu anda bu söze o kadar çok hak veriyordumki.

"Sen İbrahim kızı adel harahan biraz karakani eş olarak kabul ettinmi" diye sordu imam gözlerim yavaştan yanmaya başlamıştı

"E...evet" dedim kekeleyerek

Hoca ikinci defa sordu "ettinmi"

Gözüm dolu dolu "evet" dedim dişlerimin arasından

İmam son kez "etinmi" diye sordu

Gözümden düşen yaşla birlikte "evet" dedim kafamı öne etmiştim kimse ağladığımı görmesin diye mirza elini elim ile birleştirip hocanın sordugu sorulara cevap vermeye başladı.

Elimi elimden sertçe çektim sanki benimle isteyerek evleniyordu imam mirzaya teker teker bana sorduğu soruları sordu tek fark mizra gür sesi ile cevaplamıştı.

"mehir olarak ne istersin hanim kızım" diye sordu hoca başımı yavaşça kaldırdım anlamamistimki "ne" dedim imama imam küçük bir tebessüm edip "eşinden mal varlığı olarak ne istiyorsun" dedi şimdi anlamıştım.

Mirzaya bakıp "hiçbir sey" dedim sonra tekrar hocaya baktım afallamis gözlerle bana bakıyordu "boludaki evi garajda istediği bir arabayı ve 20 dal bilezik" dedi ona gözlerimde resmen dolar işareti varmış gibi bakiyordum bu adam mal başka hiçbir şey değil

Siz bu kadar zeginseniz neden bizim küçücük sirketimizden parayı almak için bir ay verdiniz ki mirzaya bakarak cevap verdim istemiyorum" dedim mirza bana öyle bir baktiki korkmadım değil ama geri adım atmayacaktım

Dik dik gözlerine baktım imam tamam efendim dedi sinirle gözlerimi kapattım "istemiyorum" dedim elimi tekrardan tutup sıktı "kes sesini" dedi sinirleniyordum ama yaa elimi çektim hoca yine ayet falan okumaya başlamıştı.

....

İmam sonunda gitmişti Hamza bey masaya gelip "ogul düğünü iki gün sonra olur dedik uygunmudur sana" diye sordu 2 gun ne ya sanki yangından mal kaciriyorduk "olur" dedi mirza masadan hırsla kalkıp başımdaki şalı çıkarttım masaya atıp annemlere doğru ilerledim hepsinin gözü yine dolu doluydu ve içleri kıpkırmızı olmuştu.

Sanki mirza tek başına evleniyordu bana kimse bisey sormuyordu

"Hadi surda oturalım" dedim ilerdeki minderleri gösterdim hep birlikte minderlere doğru yürüdük babam miderlere oturunca hemen yanınına oturup başımı dizlerine koydum bu günlerimi iyi değerlendirmem lazımdı hatta günlerimi değil dakikalarımı degerlendirmem lazım.

gözlerim sürekli doluyordu ama aglamam gerekiyor diye sürekli kendime telkin veriyordum gözlerim kapalı ne kadar orda yattığımı bilmiyordum babam ve annem kısa saçlarımı oynuyorlardı yattığım yerden doğruldum ablamlar ve erkek kardeşim başlarını yere eğmişler sadece yere bakıyorlardı ben kafami kaldirdigim an erkek kardeşim bana bakti zorlada olsa gülümsedim.

Ama o gülmeyi başaramamıştı "yanliz abla sen hepimizden önce evlenirsin derken sana bağırırdım ama haklıymışsın" dedim

Ablam sürekli bana bunu söylerdi ve ben ona sürekli kızardım ama doğruymuş hepsinden önce evlenicektim en büyük ablam 25 diğer ablam 23 en küçük ablam 21 yaşındaydı 25 yaşında olan ceylan ablam nişanı olacaktı ama daha tarih belli değildi

23 yaşında olan ceylin ablam ise kpss ye çalışıyordu evlilik hakkında konuşulduğu zaman sinirlerinir ve direkt bu konuyu kapattırırdı zaten babam ceylan ablamı zorla vermişti enişteme neymiş ablam küçükmüş hep öyle derdi.