Kabanata 20
Lagot
Naging magaan agad ang loob ng kambal sa kanilang ama. Kitang-kita ko ang saya at kakuntentuhan sa mukha ni Calem. Alam kong malaki ang nagawa kong kasalanan dahil tinago ko ang katotohanan sa kanya pero ngayon ay okay na. Tanggap na naming dalawa na mabuo ang pamilya. Ngunit may agam-agam pa rin sa akin, na natatakot akong sumubok ulit. Siguro ganito talaga kapag nato-trauma sa unang pagsubok, nawawala ang tiwala.
Oo, alam kong nagbago na siya. He has a good image in his business. Maimpluwensya na rin at kilala ngunit natatakot pa rin ako sa mga posibilidad na mangyari. Paano kung mangbabae siya? Paano kung maghanap ulit siya ng iba? Paano kung masira niya ulit ang tiwala ko? Marami pa akong katanungan. Marami pa akong pangamba sa kanya. At alam kong hindi ko pa naibabalik ang buong tiwala sa kanya. I have still a doubt. And I want to make sure that everything will be fine.
Yes, I still love him. I love him but my doubt still here. Paano ko kaya maiwawala ang pangamba sa puso? Paano ko maibibigay ang buong tiwala sa kanya? Paano ako makaka-siguro na hindi siya magloloko ngayon? Paano? I have to be sure. I have to think wisely.
Calem and twins busy playing in the sala. Ako naman ay nagluto ng pagkain para sa hapunan namin. Naisip kong umuwi sa condo at doon matulog dahil sa marami akong naiisip sa kanya. I want to think properly. Kaya ang pag-uwi sa condo at doon matulog ang mabisang paraan upang makapag-isip ako ng maayos. Hindi naman sasama sa akin ang kambal dahil dito sila matutulog. Ako lang ang uuwi, at nilutuan ko siya upang may makain sila.
Napahinga ako ng malalim. Rinig na rinig ko ang tawa ni Calem habang pinaglalaruan siya ni Cleya. Umiling ako at naglakad papunta sa kanila. Gabi na at pasado alas-sais. Hindi naman malayo ang condo dito. Bigla ko ring naisip ang plano niyang magpakasal sa akin. Hindi ako tumanggi pero ngayon ko lang naisip ang mga posibilidad na mangyari. I really need to think clearly and properly.
I sighed heavily.
"Calem, the food is ready." pukaw ko sa kanila.
Lumingon sa akin si Calem at ngumiti. Tumayo siya at hinarap ako. Napahinga ako ng malalim at ipapaalam sa kanya na uuwi ako.
"Hmm, let's eat." he said.
Umiling ako kaya kumunot ang noo niya.
"Ahm, uuwi ako sa condo ngayon. Doon na rin ako matutulog at kakain." sagot ko.
Mabilis umigting ang panga niya.
"What? Uuwi? No, Aurea. You will stay here. Nandito kami kaya dito ka rin." mariin niyang sabi.
Umiling-iling ako at napahinga ng malalim. Naglakad ako palayo sa mga bata para hindi nila marinig ang pag-uusap namin. Namumula na ang kanyang leeg, igting na igting ang panga at kuyom ang kamao. Nagalit ko yata.
"Calem, I need to think properly. I think we're getting it easily. Let's just think everything slowly." marahan kong sagot.
He shook his head.
"What are you thinking? To leave and let our childrens does not have a complete family? Is that what you think? You don't want to marry me now? Fuck." sunod-sunod niyang sabi.
I was about to touch his arms when he pulled me. Napalunok ako sa galit niyang mga mata.
"Clemson, mauna nalang kayo kumain. Mag-uusap pa kami ng mommy niyo." aniya sa anak.
Hindi ko na narinig ang sagot ng anak dahil hinila na niya ako papasok ng kwarto. He lock the door and pinned me down to the bed. He was on my top, fuming mad. Kinabahan ako, natakot kasi baka nagalit ko siya.
"Calem… I'm just thinking a better way of---"
"Better way? Jesus, Aurea! I'm ready to marry you!" singhal niya.
BINABASA MO ANG
Villiones Series 1: His Forbidden Pleasure (HANDSOMELY COMPLETED)
RomanceAng pag-ibig ay madaya sa larangan ng paglalaro. Ito'y mapusok, nakakapanghina ng loob. Ngunit masarap sa damdamin. Gaya ng pagmamahal, ang bawal ay masarap din kapag pinipili at ginagawa. Kaya kahit alam na bawal at ipinagbabawal ay ginawa pa rin...
