Taehyung ပုံပျက်သွားတဲ့ နက်ခ်တိုင်ကို ပြင်လိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေလေကာ
"မင်းအပြုအမူအတွက် တောင်းပန်"
"မေးတာဖြေ!"
Jungkook အော်လိုက်တဲ့အသံက အလုံပိတ်ထားတဲ့ အခန်းထဲ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ Taehyung သူ့ကို စေ့စေ့စိုက်ကြည့်ပြီး
"ငါဘယ်သူ့ကို ကြိုက်ကြိုက် မကြိုက်ကြိုက် ငါ့ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာ ခံစားချက်က မင်းကိစ္စမဟုတ်ဘူး နောက်ရက် အလုပ်လာချင်သေးတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ပုံစံကို ခုချက်ချင်းပြင်လိုက်"
Jungkook မာရသွန် အပြေးသမား တစ်ယောက်လို မောနေပုံရပြီး ရင်ဘတ်ကနိမ့်ချည် မြင့်ချည်ဖြစ်နေလေသည်။ အဖြေမပေးတဲ့ ထိုလူ့အား သူစိမ်းစိမ်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်ကာ တောက်ခေါက်ပြီး တံခါးကို ဆောင့်ကန်ဖွင့်၍ အပြင်ထွက်သွားတော့၏။
Taehyung သက်ပြင်းအခါခါ ချပြီး ထွက်လာခဲ့တော့ အတွင်းရေးမှူးဟန်နဲ့ ဆုံသည်။
"ဥက္ကဌကြီး အန်တီ Lula ဆိုးလ်ကို ရောက်ပါပြီ"
"အင်း ဟုတ်ပြီ.."
တစ်နှစ်လုံးစာ အစည်းအဝေး ထိုင်လိုက်ရသလို လက်ပေါက်ကပ်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်နဲ့ စကားပြောလိုက်ရသလို အင်အားတွေ ကုန်ခန်းသွားသည်။
အားလုံးက တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်း လာစုနေကြတာ။
"ငါဒီမှာရှိနေတာကို သူဘယ်လိုသိလဲ"
"တောင်းပန်ပါတယ် မနေ့ညက ဒုဥက္ကဌက ဝယ်တိုက်မယ် အတူတူသောက်ရအောင်ဆိုပြီး... အဲ့တာနဲ့ ပြောမိသွားတာ.."
Taehyung သက်ပြင်းချလိုက်ကာ
"နောက်ခါငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေကို အထူးဂရုစိုက် ဆင်ခြင်ပေးပါ ငါ့ကိစ္စတွေ လူတွေပါးစပ်ထဲရောက်နေတာက သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်ဘူး"
"တောင်းပန်ပါတယ် ဥက္ကဌ"
အဲ့ဒီဟာလေးက အတော်လေး စိတ်ဆိုးသွားပုံရပါတယ် နောက်ရက် အလုပ်ကို ရောက်မလာတော့ဘူး။
တစ်ရက် နှစ်ရက်ကမသိသာပေမယ့် တစ်ပတ်လောက်ကျတော့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ကနေ ဘုဂလန့်တွေပြောနေတတ်တဲ့ လက်တောက်လောက်လေးရဲ့ တည်ရှိရာက အတော်လေး လစ်ဟာလာသည်။
