Jungkook သူ့မျက်နှာနားကို တဖြည်းဖြည်းတိုးကပ်သွားလိုက်ရင်း... ခွပ်!
"Ahh!"
Taehyung သူ့နဖူးနဲ့ jungkook နဖူးကိုအားပြင်းပြင်းနဲ့ ဝင်ဆောင့်လိုက်တာ ဖြစ်၏။ Jungkook နဖူးကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး တစ်ဖက်လှည့်သွားတုန်း သူထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတော့သည်။
တံခါးနားရောက်ခါနီး ခါးကနေ ဆွဲပွေ့ခံလိုက်ရပြီး အိပ်ရာပေါ် နှစ်ယောက်အတူတူ ပစ်ကျသွားလေတော့ Taehyung ရုန်းကန်လေတာ။
"မလှုပ်နဲ့ ကျနော် ကြည့်ပါရစေ Hyung နဖူးဒဏ်ရာ ရသွားသေးလား"
သူ့နဖူးလေးက ရဲကာ ဖုနေချင်သည်။
"ဘာလို့အဲ့လောက် ကြိုးစားနေရတာလဲ အဲ့လောက်တောင် မကြိုက်ဘူးလား"
သူကမွေ့ရာထက်မှာ ငြိမ်ကုပ်သွားကာ မျက်လုံးစူးစူးတို့က စောနကထက်စာရင် အရောင်မှိန်သွားသည်။
"ငါတို့ဆက်ဆံရေးကို ပရမ်းပတာ မဖြစ်စေချင်ဘူး မင်းနဲ့စရမယ်ဆိုရင် တကယ်ပဲ အတည်တကျ ဖြစ်ချင်တယ်..."
"အလျှောက်ကောင်းသွားတယ် မှတ်လိုက်ပါ.. ကျနော် အဝတ်မှာထားလိုက်မယ် ရေချိုးလိုက်တော့ အပြင်မှာမိုးတွေ အရမ်းရွာနေတယ် တိတ်မှပြန်ကြတော့ပေါ့"
"အင်း.."
နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်တစ်လှည့်ရေချိုးပြီး T-shirt အဖြူလေးတွေကို ဆင်တူဝတ်ထားကြသည်။ Taehyung ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်ပြီး
"မိုးကမတိတ်သေးဘူးပဲ"
"အင်း ကျနော်တို့ ဒီမှာပဲအိပ်ကြမလား"
"အင်း အဲ့လိုလုပ်တာပေါ့"
မီးပိတ်ထားလိုက်ပေမယ့် ပိတ်ပိတ်မှောင် နေတာမျိုးတော့ မဟုတ် အပြင်ကဆိုင်းဘုတ်ရဲ့ Neon ပန်းရောင်မီးက အခန်းထဲသို့ ဟပ်နေလေတော့ အခန်းထဲပန်းရောင်ဖြစ်နေလေတာ။
သူတို့ မွေ့ရာရဲ့တစ်ဖက်အစွန်းဆီ စောင်တစ်ထည်တည်းအောက်ကနေ ကျောပေး အိပ်နေကြတာ ဖြစ်သည်။
"Hyung... အိပ်ပြီလား"
"အင်း အိပ်ပြီ"
Jungkook သူ့ဘက်ကို လှည့်လိုက်ကာ
