တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျနော့်ရင်ထဲရောက်လာပြီဆိုတာနဲ့ ကျနော့်ရဲ့ Dark Side တွေက စတင်အသက်ဝင်လာတယ်။
စိတ်မချနိုင်မှု ၊ သဝန်တိုမှု ၊ မနာလိုမှု ၊ မယုံကြည်မှု ၊သံသယလွန်ကဲမှုတွေအပြင် မရေတွက်နိုင်တဲ့ မကောင်းမွန်တဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေ ပါဝင်တာပေါ့။
နောက်တစ်ခုက ကျနော်က ချစ်မိပြီဆိုတာနဲ့ တွင်းနက်ထဲကျသွားပြီး ဘာမှမမြင်ရတော့သလို ပြုမှုလာတတ်တာ။
Jeon နဲ့ကျနော် တစ်နေ့တာ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို စာပို့ပြီးပြောပြရင်း အခြေအနေကို တစ်ဆင့်တိုးတက်ခဲ့ကြတယ်။
အခု Jeon မပြောမဆိုနဲ့ နေ့တစ်ပိုင်းတိတိ ပျောက်သွားတာကို ကျနော်အလွန်အကျွံတွေ တွေးနေမိပြီ။
'မင်းဘယ်မှာလဲ ငါ့ကိုအခုဖုန်းဆက်'
သူစာမပြန်လို့ ကျောင်းကိုလိုက်သွားမိတော့သည်။ကျနော်လုပ်တာက ကြည့်ရဆိုးနေတာ သိတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့အထိ အဲ့ဒီဟာလေးအပေါ် ညှိတွယ်မိသွားပြီပဲ...။
ကျောင်းဝန်းထဲဝင်လာတဲ့ Vintage Ferraris ကာကီရောင် ဇိမ်ခံကားကြီးက အားလုံးရဲ့အာရုံကို ဆွဲခေါ်သွား၏။
နေကာမျက်မှန်အညိုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး Suit အပြည့်အစုံဝတ်ထားတဲ့ Taehyung က ကားပေါ်ကနေ ဆင်းလာသည်။
ထုံးစံအတိုင်း ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲကို လက်ထည့်ထားပြီး တည်ကြည်ခန့်ညားတဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ရေခဲပြင်သစကိတ်ကွင်း ရှိရာသို့ လှမ်းလာနေတာ။
"ဥက္ကဌ Kim ဆိုတာလား"
ပခုံးလောက်နေရာကနေ အသံသေးသေးလေးတစ်ခု ထွက်လာတော့ Taehyung ခေါင်းကိုငဲ့ကြည့်လိုက်ကာ
"ဘယ်သူလဲ"
"ကျွန်မလား အင်း.. ရေကူးချန်ပီယံ လီဆူဂျောင်း"
"အဲ့တော့?"
Taehyung မျက်နှာက အပြုံးအရယ်တစ်စိုးတစိမှ မရှိ။Golf ကလွှဲလို့ အားကစားသမားများကို သူနည်းနည်းလေးမှ စိတ်မဝင်စားသလို ဒီမိန်းကလေးကိုလည်း သူမသိ။
"Jungkook ကပြောတယ် သူ့မှာချစ်ရမယ့်သူရှိတယ်တဲ့.."
"အင်း အဲ့တာက ငါပဲ"
