Jungkook မိဘအိမ်ပြန်လာတာမျိုးက မရှိသလောက်ရှားသည် သူ့အမေဆုံးပြီးကတည်းက အိမ်မှာမနေတော့တာ။
မိထွေးရယ် မယားပါသားရယ်က သူနဲ့အတော်လေး မတည့်တာ။
ကိုယ်ပိုင်အိမ်မှာ နေရင်လည်းနေ မဟုတ်ရင် Ash အိမ်မှာ သွားနေတတ်သည်။
အခု Suit အပြည့်စုံ ဆံပင်အမည်းလေးနဲ့ သပ်သပ်ရပ် အိမ်ထဲဝင်လာတော့ သူ့အဖေက အံ့ဩမှင်သက်နေသည်။
"Jeon Jungkook"
အဖေ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မယားပါသားရော မိထွေးပါ ရှိနေတာ။
"ပြော"
"အလုပ်သင်နေတာ အဆင်ပြေလား"
"ပြေတယ်"
မယားပါသားက ဘေးကနေ မခံစားနိုင် ဖြစ်နေလေသည်။ဒီကောင်က ကျနော် ကုမ္ပဏီကို စိတ်မဝင်စားလေ ကြိုက်လေ။
အဖေက ကျနော်အလုပ်တွေကို မတို့မထိပဲ ဒုဥက္ကဌ ခန့်ပေးထားတာ အကြောင်းမဲ့မဟုတ်။ မိထွေးနဲ့ မယားပါသား အုပ်စိုးမှာစိုးလို့ ဖြစ်၏။
"Hyung ရဲ့အကူအညီလိုရင် အချိန်မရွေးပြောနော် Jungkook"
သူ့ကိုယ်သူ Hyung တဲ့ အစ်ကိုနေရာက ယူချင်သေးတာ။
Jungkook မဲ့ရွဲ့ပြီး
"ဟေ့ မယားပါသား ငါ့ကိုလျှာလာမရှည်နဲ့"
အဖေကျနော့်ကို စီးကရက်ပြာခံခွက်နဲ့ လှမ်းပေါက်ပြီး အော်ဟစ်သည်။
"ဟေ့ကောင်! မင်းအဲ့လို မရိုင်းစိုင်းနဲ့လို့ ငါပြောမထားဘူးလား!"
မိထွေးကလည်း အဖေ့လက်ကိုဆွဲကာ မိသားစုအရေး ဖြေရှင်းသလို ဟန်လုပ်သည်။
"တော်ပါတော့ သားလေးက တစ်ခါတလေမှ ပြန်လာတာကို"
"အမလေး မိသားစုတွေဆန်နေလိုက်ကြတာ လိုက်ဖက်နေချက်"
Jungkook လက်ခုပ်တဖြောင်းဖြောင်းတီးပြီး ပြောင်တောင်တောင်ပြောသည်။ သူ့အဖေ သူ့ကို သေချာမထိအောင်ပေါက်လိုက်မှန်းသိ၏။ jungkook တမင်အရွဲ့တိုက်ကာ
"ဒီမှာ မိထွေး Jeon မျိုးရိုးထဲ ကြုံတဲ့သူ ထိုးထည့်ပြီးရင် တော်ရောပေါ့"
သူ့သားကို Jeon မျိုးရိုးအတင်းပြောင်းစေလိုက်တာက အမွေမရမှာစိုးလို့လေ။ ဒါကိုအဖေလည်းသိပေမယ့် ဘာမှမချေပခဲ့။ အဲ့မိထွေးမိန်းမကို သိပ်ချစ်တာလေ။
