ဧည့်ခန်းထဲမှာ သူက ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်နေပြီး ဆေးပြင်း လိပ်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
"ကျနော်ရော တစ်လိပ်လောက်ရမလား"
ကျနော့်ကြောင့် သူဆေးလိပ်စွဲသွားမှာကို မလိုချင်တာမို့စားပွဲပေါ်က ဆေးလိပ်တွေကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ကျနော်လုပ်တိုင်း သူလိုက်လုပ်စရာမှ မလိုတာပဲ။ ဒါကို နည်းနည်းမှ သဘောမကျဘူး။
Taehyung သိမ်းရင်းဆည်းရင်းကပဲ ဇာတ်လမ်းရဲ့ တစ်စွန်းတစ်စကို စတင်ပြောလာတော့သည်။
"မြို့ပြင်မှာ ငါ့နာမည်နဲ့ ရိုးရာအိမ်အဟောင်းတစ်လုံးရှိတယ် Rehko ကအဲ့ဒီအိမ်ကို လိုချင်တာ တခြားဟာပေးမယ်ဆိုလည်း အဲ့တာကိုပဲ လိုချင်တာတဲ့ သူဥက္ကဌဖြစ်လာတော့ ပထမဆုံး တာဝန်ယူရတဲ့ Construction Project ကအဲ့အိမ်နဲ့ မလွတ်ဘူးဖြစ်နေတာ ဒါ့ကြောင့်ဖြိုချပစ်လိုက်ဖို့ တောင်းတာ"
"အင်း.. Hyung မှာသေချာပေါက် အကြောင်းတစ်ခု ရှိနေမှာပဲ"
သူ jungkook ရှိရာသို့ လာထိုင်လိုက်ကာ
"အဲ့ဒီအိမ်က အဖွားရဲ့အိမ်လေ ငါတို့က မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းယူခဲ့တာပေါ့ အဖွားရဲ့မြေအိုးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ကင်မ်ချီအိုးတွေ အခုထက်ထိ ရှိနေပြီး Comida Food ရဲ့မူလအရင်းအမြစ် လက်ရာဖြစ်တည်ရာပေါ့.. အဲ့အိမ်အအိုလေးက ဘယ်လောက်မှ မတန်ပါဘူး ဒါပေမဲ့.."
"Hyung အတွက်အဖိုးတန်နေတာ မဟုတ်လား.."
Taehyung ခေါင်းငုံထားရာကနေ ဘာတုံ့ပြန်ချက်မှ မပေး သက်ပြင်းနောက်တစ်ကြိမ်ချလိုက်ပြီး
"သူပြောသလို သူကအဲ့အိမ်လောက် တန်ဖိုးမရှိဘူးလား ဆိုတော့လည်း မဟုတ်ခဲ့ပြန်ပါဘူး ဒါကို သူနားလည်အောင်မပြောပြမိပဲ အိမ်ကိုမရလို့ ပြဿနာရှာရမလားဆိုပြီး ငါတို့တွေ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ် တစ်ဖက်ဆီ ငါ့ကိုနားမလည်ဘူးလားဆိုတဲ့ နားမလည်နိုင်ခြင်းတွေကို ကိုင်ထားပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပဲ အော်ဟစ်ခဲ့ကြတာ ပြန်တွေးလိုက်တိုင်း နောင်တရမိတယ်..."
"အဲ့တာကို အဲ့ဒီမိန်းမ သိလား"
"သူမသိခဲ့ပါဘူး အခုထိလဲ မသိပါဘူး.. Lula ထင်တာက အိမ်မပေးလို့လို့ ထင်နေတာ တကယ်တမ်း သူ့ဘက်မှာလည်း အဲ့ထက်များတဲ့ ခံစားချက်တွေ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိတယ် Rehko ကိုလည်းနားလည်တယ် Lula ကိုလည်း နားလည်တယ်.."
