Chul နဲ့ Ki ပုလင်းလေးတွေ ကိုင်ပြီးအပြင်ထွက်သွား တော့သည်။ Taehyung အတော်ကြာတဲ့အထိ တုပ်တုပ်မှမလှုပ်ပဲ ရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာအပ်ထားကာ ခါးကိုဆွဲကုပ်ထားသည်။
"Hyung..."
"စကားလာမပြောနဲ့"
"အင်း.."
"ဘာအသံမှ မထွက်နဲ့"
ဥက္ကဌကြီးကတော့ အသံမထွက်ပဲ တိတ်တိတ်လေး ရင်ခွင်ထဲမှာ နေနေပေမယ့် ကျနော့်နှလုံးသွေးတွေကတော့ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီ။
လည်ပင်းနဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ သူနမ်းထားတဲ့ kiss mark ခပ်ရဲရဲများကိုလည်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လှမ်းတွေ့နေရ၏။ တင်ပါးကနေ မ ချီလိုက်တော့ သူလန့်သွားပြီး လည်ပင်းကို လှမ်းဖက်သည်။
သူတကယ်ကို နည်းနည်းမှ မလှုပ်တော့တာ။ အသက်ရူသံလေးကို မကြားရတာ။ ဆိုဖာပေါ်ချပေးလိုက်တော့လည်း ရင်ခွင်ထဲက မခွါချေ။
"Hyung ကျနော် မှားသွားပါတယ်နော်"
သူ့ဘက်က ဘာအသံမှကို ထွက်မလာ။ Bam ကအနားရောက်လာကာ သူ့ကိုဟိုနမ်း ဒီနမ်းလုပ်ပြီး စပ်စုတော့သည်။
"Bam နှုတ်ဆက်လိုက် ဒါကမင်း Daddy ဖြစ်လာမယ့် သူပဲ"
Bam ကခေါင်းလေးတိုးပြီး နှုတ်ဆက်တော့ သူဖြည်းဖြည်းချင်း ရင်ခွင်ထဲက ထွက်လာကာ ပြုံးတော့၏။
ကျနော့်ကိုအသာလှည့်ကြည့်ကာ တစ်ဖက်သို့ ချက်ချင်းပြန်လှည့်သွားပြီး စိတ်ရှုပ်နေဟန်ဖြင့် သူ့မျက်ခုံးကို လက်ဖနောင့်ဖြင့် ဖိထားသည်။
ကျနော့်အင်္ကျီက ကြယ်သီးတွေက နှစ်လုံးသုံးလုံးလောက် ပြုတ်ထွက်နေပြီး ညှပ်ရိုးအောက်မှာ အနီကွက်တွေရှိနေတာမို့ သူရှက်သွားတာ။
"အင်္ကျီလဲလိုက်"
"မလဲချင်ပါဘူး"
"ဒါဆိုငါပြန်တော့မယ်"
ထသွားဖို့ လုပ်နေလို့ သူ့လက်ကိုပြန်ဆွဲထားလိုက်ပြီး ထိုင်ခိုင်းလိုက်ရသည်။
"မပြန်ပါနဲ့ လဲဆိုလဲပါ့မယ်"
အဝတ်လဲပြီး ထွက်လာတော့ Bam နဲ့သူ ခင်သွားပြီ ဖြစ်၏။ Bam ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးပြီး သူပြုံးနေလေသည်။
