Susar Kadın

Allah'a Bir Emanet

Herkese merhaba 🖐

Kusura bakmayın uzun zamandır yoktum çünkü yazacak halde değildim.

Maalesef kuzenimi kaybettim.

Benim için çok ani bir kayıptı, daha iki gün önce görüştüğün kişinin aniden bir trafik kazası geçirip hayatını kaybetmesi yeterince ağırdı.

Şimdi daha iyiyim ama. En azından kabullendim.

Neyse hadi bölüme geçelim.

Oy ve yorum atmayı unutmayın lütfen.

--------------------

Dalgın bir şekilde elimde sıkıca tuttuğum flash ile eve gidiyordum. Aklıma çok fazla soru vardı ve bunların cevabı da eminim ki elimde ki flashtaydı. Evin bahçesinde duran araba ile hemen arabadan indim ve eve doğru yürüdüm.

Bir an önce bu flashın içinde ne olduğunu öğrenmem gerekiyordu.

İçeri girer girmez hiç kimseye görünmeden odama çıkmayı planlıyordum ki mutfaktan bana seslenen annem ile bu planım suya düştü.

Hadi ama şimdi zamanı mıydı?

"Kızım sen mi geldin?"

"Evet annee benim."

"Odana çıkma buraya gel Nur, sabahta kahvaltı yapmadan çıkmışsın zaten!"

Off. Nerden çıktı bu yemek. Normalde bir saat sonra yiyorduk. Ama daha fazla diretmedim çünkü bu anneme fayda sağlamayacaktı. Her şekilde o sofraya oturtacaktı beni.

İsteksiz adımlarla mutfağa girdim. Garip bir şekilde babam hariç tüm aile üyeleri bugün sofradaydı. Normalde öğlen yemeklerinde asla tam takır olmazdık.

Bana dönen gözleri umursamadan Deha ve Bulut'un arasına oturdum.

"Bugün neden okula gitmedin?"

Sanane.

"Biraz deniz kenarında yürümek istedim. Zaten daha sonra da okula geçtim."

Omuzlarımı silkip Yankı Bey'in sorusunu cevapladıktan sonra tekrar tabağıma döndüm. Bir an önce yemem ve odama çıkmam gerekiyordu.

"Ayyh içim şişti. Bugün de hepiniz fazla sessizsiniz. Aren ve Arda bile kavga etmiyor!"

"Ne istiyorsun Deha kardeşlerin bir birini mi dövsün? Rahatlık mi batıyor sana oğlum?"

Hazır bunlarda sohbete dalmışken bir an önce yiyip odama sıvışsam kimse fark etmez.

"Yok anne ona başka şeyler batıyor ama ben yemekten sonra istediğini vericem."