Susar Kadın

Son Söz

Herkese merhaba🖐

Geçen bölüm yorumlar bir tık moralimi bozsada dediğim gibi yazmayı asla bırakmam.

Aksine size daha güzel şekilde yazmak için çabaladım. Umarım bölümü beğenirsiniz.

Oy ve yorum atmayı unutmayın lütfen.

--------------

-Yazar'dan-

Camdan usulca çekti gözlerini kız çocuğu. Sanki bu dünyaya ait değilmiş gibi ayağa kalkıp ilerledi. Etrafında olan kavga ve bağırışmalara kendini öyle bir kapatmıştı ki salondan çıkarken ardından ona seslenen annesini duymamıştı.

İlk andan beri üzerinde olan gözleri hiç fark etmediği gibi. Abisi Ilgaz o kavga esnasında asla çekmedi kardeşinden gözlerini. Yanına gitmedi, tek bir kelime dahi etmedi ama onu çıkana kadar seyretti. Hep yaptığı gibi.

Bu kavga esnasında bahçede olan Alp ve Yankı ise sesler üzerine içeri girmdiklerinden görmeyi hiç beklemedikleri bir görüntü ile karşılaştılar. Anneleri kendi annesi ile hem kavga ediyor, hemde ağlıyordu.

"Git anne, daha fazla bu sözleri duymak istemiyorum. Sen anneysen bende anneyim ve yavrumu kimsenin üzmesine izin vermem."

Öyleydi. Efsun Hanım hiçbir evladının üzülmesine göz yummazdı, karşısında ki annesi bile olsa kendi çocukları için onu tek kalemde silerdi. Şimdi yaptığı gibi.

"Anne niye ağlıyorsun sen?"

Oğluna cevap veremedi kadın. Ne diyebilirdi ki Alp'e. Annem benim evladımı hor görüp aşağıladı mi deseydi? Kendine bile zor gelmişti bu. Evet annesi katı kuralları olan dobra bir kadındı ama o bugün annesinin taş kalpli olduğunu öğreniyordu.

"Nur nerede? Umarım bu durumun onunla bir alakası yoktur."

Yankı'nın hiddetle sorduğu soru ile bir cevap bulamayan annesi gözlerini kaçırdı. Yankı cevabını almıştı. Anneannesi kız kardeşine hiç de hoş olmayan şeyler söylemiş olmalıydı.

Annesi bu kadar ağlıyorsa, kız kardeşini düşünemedi bile. Bu düşünce, birilerinin onu üzdüğü gerçeği onu o kadar rahatsız etti ki bir sinir krizinin eşiğine geldi.

"Defolun buradan! Şimdiye kadar bütün söylediklerinize göz yumduk ama yeter bu sefer çok ileri gittiniz. Kendiniz şimdi çıkarsınız bu evden ya da ben sizi çıkarmasını bilirim."

Annesinin tam karşısına dikildi ve ona kapının yolunu gösterdi Yankı. Şimdiye kadar bunu çoktan hak etmişlerdi ama o annesinin hatrına susmuştu. Şimdi ise susmanın vakti değildi.

Gururlu bir kadındı Efsun Hanım'ın annesi. Herşeye karşı onlara bir otel ayarlamayı teklif eden damadını kesin bir dille reddetti. Murat Bey ise sadece nezaketen sormuştu, aksi halde kızını üzen bir insanlara asla müsaması yoktu.

Önden o ardında da torunları çıktı evden. Onların gitmesi ile evde sadece Efsun Hanım'ın hıçkırıkları dolduruyordu. Yankı dindiremediği siniri ile ortada volta atıyordu.

Arda ise gözlerini düşünceli bir şekilde masada oturan üçüzüne çevirdi. Her şeyin sorumlusunun o olduğunu biliyordu. Hızlı adımlarla Aren'in yanına gidip onu kolundan tutup kaldırdı ve mutfağa sürükledi.