Note - Fic ထဲတွင် လူးဝစ်နှင့် မစ္စတာဟက်မင်တန်တို့ အပြန်အလှန်ပြောဆိုကြတဲ့စကားများမှာ အင်္ဂလိပ်လိုဟုမှတ်ယူပေးပါရန်။
Unicode
ဟက်မင်တန်အိမ်တော်၏ဧည့်ခန်းထဲရှိကျွန်းသစ်သားများဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောခုံတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်လျှက် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်စကားပြောနေသည့် လူးဝစ်၏မျက်နှာလေးသည်ကား အလိုမကျမှုများဖြင့်ပြည့်နှက်ကာ မှုန်ကုတ်ကုတ်ဖြစ်နေရှာသည်။
“ဘာလို့မရတာလဲ”
“ကျောက်ခဲက အိမ်က အလုပ်သမားလေ။ အလုပ်သမားကကျောင်းတက်မယ်ဆိုတာ အဓိပ္ပါယ်မှမရှိတာ”
သိပ်မကြာမှီရက်များအတွင်းကျောင်းသွားရတော့မည်ဖြစ်ရာ ကျောက်ခဲအား သူနှင့်အတူကျောင်းလိုက်တက်ခိုင်းစေဖို့ရာ လူးဝစ်မှ ဖခင်ဖြစ်သူအားတောင်းဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မစ္စတာဟက်မင်တန်မှာသားဖြစ်သူ၏တောင်းဆိုမှုအား လက်ခံပေးခြင်းအလျဥ်းမရှိပေ။
“ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကကျောင်းတက်ရတော့မှာလေ။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော့်အလုပ်သမားဖြစ်တဲ့ ကျောက်ခဲကလည်း ကျောင်းကိုလိုက်ခဲ့ရမှာပေါ့”
“ဘယ်အလုပ်သမားက ကျောင်းအထိလိုက်လာကြရလို့လဲ?”
“ဘယ်အလုပ်သမားမှမလိုက်ရလည်း ကျောက်ခဲကတော့လိုက်ရလိမ့်မယ်”
ဖခင်ဖြစ်သူ၏တားမြစ်ခြင်းကို ငြင်းဆန်ဖို့ရာ လူးဝစ်တစ်ယောက်လွန်စွာစိတ်အားထက်သန်လို့နေသည်။ သို့သည့်တိုင် မစ္စတာဟက်မင်တန်မှာလည်း သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်အားပြင်ဖို့ရာအစီအစဥ်ရှိပုံမရခဲ့။
“တော်သင့်ပြီ ပေါက်ကရတွေထပ်မပြောနဲ့တော့။ ဒယ်ဒီ အလုပ်ရှိသေးလို့ မအားဘူး။ နောက်အပတ်ကစပြီး ကျောင်းတက်ရတော့မှာမို့ ဒီအတောအတွင်းသင်ထားတဲ့ စာတွေသာသေချာပြန်လုပ်ထားလိုက်”
မစ္စတာဟက်မင်တန်၏စကားများကို နားထောင်နေရသည့် လူးဝစ်၏မျက်နှာသည်ကား ပကတိတည်ငြိမ်၍အေးစက်နေသည်မှာ ကလေးတစ်ယောက်ဟုပင် ယုံနိုင်ဖွယ်ရာမရှိပေ။
