မားဘာကြောင့်လွယ်လွယ်လက်လျော့လိုက်တာဘာလို့လဲ
ကျွန်တော်ဒီလောက်ကြိုးစားနေတာဘာကြောင့်လို့ထင်နေတာလဲဟင်
မလုံလောက်လို့လား..ဟင်
ကျွန်တော်အချိန်ပိုတွေပါဆင်းရင်ရောပြီးတော့"
မားရဲ့မျက်ဝန်းအတွင်းရစ်သိုင်းစပြုလာတဲ့အရည်ကြည်တို့ကြောင့်စကားလုံးတို့ကတန့်သွားရ၏
"သား..မားတကယ်တောင်းပန်ပါတယ်
မားအစတည်းတွေးထားတာမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့သားတယောက်ထဲနဲ့လေ"
"မားးကကျွန်တော့်ကိုမယုံကြည်တာပဲ
အဲ့ဆိုတော့ကျွန်တော်လည်းဘာလို့ဒီမှာရှိနေရမှာလဲ"
မားပြောတော့ကျွန်တော်တို့ဘိုးဘွားတွေအဆင့်ဆင့်လက်ကမ်းထိန်းသိမ်းခဲ့ကြတာဆို။
သားလက်ထက်မှာလည်းသေချာထိန်းသိမ်းရမယ်ဆို
အခုတော့အဲ့စကားကအလကားပဲလားမားး
အဲ့လောက်ကိုအားကိုးမထိုက်တော့ဘူးလား။
"ကျွန်တော်သိပါတယ်...ဘတ်သန်းချီတဲ့အကြွေးတွေကိုဆပ်နိုင်လောက်အောင်ကျွန်တော့်အချိန်ပိုင်းအလုပ်ကအသုံးမဝင်မှန်း၊ဒါပေမဲ့ကျွန်တော်ကမိသားစုရဲ့သားအနေနဲ့တနေရာရာကနေတော့ဝင်ကူပေးချင်တယ်လေ
အဲ့ဒီအခွင့်ရေးတွေကိုတော့မားကပေးနိုင်မယ်ထင်ထားတာကို"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့်မားအဖြေမရှိနိုင်တော့ဘူးထင်ပါရဲ့တိတ်ဆိတ်သွားတာလေ။
"ကျွန်တော်ကျောင်းဆက်မတက်ဘဲနေလိုက်မယ်လေဒါဆို"
မားကသူ့ကိုကြွေလုခါနီးမျက်ရည်စတွေနဲ့ခေါင်းတွေခါယမ်းပြနေတာ။
ဒါသူမားကိုလှောင်ပြောနေမှန်းသိတာပေါ့။
မားသူ့ကိုအဖြစ်စေချင်ဆုံးကကျောင်းသားဘဝကိုပျော်ပျော်ကြီးဖြတ်သန်းပြီးဘွဲ့ဓာတ်ပုံကြီးမှာအတူတူဓာတ်ပုံရိုက်ချင်တာ။
ဒါကြောင့်လည်းသားအတွက်ရှယ်ယာတွေထိုးဝယ်ပြီးနောက်ဆုံးအရှုံးပေါ်ကာအတိုးတွေနှင့်အကြွေးတင်ရသည်ထိ
"သား...မားတခုပြောချင်တယ်
မားတို့အတွက်ဒီအိမ်ကြီးကအရေးကြီးပေမဲ့သားကမားအတွက်ပိုအရေးကြီးတယ်၊အဲ့တော့မားဘာပြောမလဲသားသိမှာပါ
မားတို့လက်လျော့လိုက်ကြရအောင်..နော်"
YOU ARE READING
Would be mine, forever?
Fanfictionpondphuwin fan fic mm_sub {Zawgyi+Unicode} ONGOING... (PAUSED)
