20th moring of July. Our second monthsarry already past. But, he insisted to celebrate it again. Ang bilis naman, hindi ko alam kung ikakatuwa ko ba ito...
"Good Morning, Mama! Asaan po sila?" Umaga palang ay masaya na ako. Hindi nagpakita ng ano mang sakit.
"Ang saya saya naman ata ng dalaga ko ngayon?" Huminto si Mama sa pag-aayos ng nga dadalhin niya at nilapitan ako para yakapin.
"I miss you, Mama." humigpit ang yakap ko sa kaniya. My college life is so draining. Hindi man halata pero nakakapagod, puyat, walang kain.
"I am so proud of you, anak. Sainyo ng mga Kuya mo. Proud na proud kami ni Papa Arex." Hinalikan ako ni Mama sa noo at hindi ko na siya inabala pa. Susunod kasi ito kay Kuya Dawson sa bayan.
Na-upo ako sa sofa at napangiti sa mga naalala. Hinding hindi ko rin talaga makakalimutan ang araw na 'yon, ang totoong araw ng monthsarry namin. Andaming nangyari.
Since I learned his condition, I've been always asking him, talked to him. Hindi na rin ito nahuhuli dahil binigyan ko siya ng isang pagitan na kondisyon. No 2nd monthsarry date if he's still late in class. Since 1 week siyang hindi nakapasok talagang nahirapan siyang habulin ang mga dapat habulin.
1 week din kaming hindi nag date. Tanging pag hatid-sunod lamang, torture kasi sa kaniya ang 'di ako makita. Napangisi ako sa kawalan. I saw how hardworking he is, lalo na't graduating. I choose to understand him, kahit nakikita ko siya minsang kasama si Serenity. Kahit mabigat, nakaka selos ay hinahayaan ko na lang. Ang tanong ko na lamang ay; Sa lahat ng tao, bakit si Serenity pa?
Mayroon siyang dalawang tahimik na kaibigan, kasa-kasama lagi nila. Pero bakit si Serenity parin? Umuusok na ang ilong ko sakaniya dahil sa selos.
Dumeretso na ako sa parking lot ng school. Sa malayuan ay kitang kita ko na si Ramirez na may dalawang kasamang lalaki. Probably it's Warex and Zaiam. Ang dalawa niyang tahimik na kaibigan.
Nakita ko siyang nakasandal sa kotse ng Kuya niya at may hawak na bulaklak. He didn't saw me yet, kausap niya ang dalawa, nakikinig lang sa kaniya. Pareho talagang tahimik ang dalawa, hindi ko naman wari'y bakit hindi sila naiirita kay Ramirez?
Agad nag paalam ang dalawa noong nakita nila akong papalapit na. Ngumiti nalang ako at babatiin sana ang dalawang kaibigan pero tinakpan ni Ramirez ang mukha ko.
"Happy 2nd Monthsarry, baby," He smiled at me while handing a small bouquet of pink paper tulips.
Almost same sa dating binigay niya. Nakita kong may nakasiksik, pero hindi ko muna ito tinignan. Wala na rin ang kaibigan niya. Seeing this flowers makes me overthink, siya ba ang gumagawa nito? Did he stay late up night to do this?
"H-happy 2nd Monthsarry." Nauutal kong sinabi sa kaniya. He gently smiled at me and hug me. Wala akong ibinigay sa kaniya, hindi ko alam ang ibibigay!
"Hay!" Nakita ko siyang tumalikod at nakahawak sa balakang.
"Why?" Tanong ko namang nakangiti. Is he kinikilig?
"Wala!" deny niya, kita ko namang namumula siya. Moreno siya pero nakita kong namula ang pisngi niya! He lick his lips showing his two dimples.
He is so attractive. Ang puffy hair niya ay naka-ayos, tila bagong pagupit. Naka uniform lang din siya dahil katatapos lang ng klase nila. Ilang sandali pa ay ipinagbuksan niya ako ng kotse, upang makapasok.
"Get in, baby." He huskily said. I blushed, why is it so attractive? Sobrang attracted ako sa kaniya ngayon!
Napag-usapan naming kumain sa labas upang mag celebrate ng 2nd Monthsarry. I don't really know why this thing is existing, lalo na't deal lamang.
