Chasing my Happiness

Chapter 23

"Thank you po, Doc." pasasalamat ko.

"Walang anuman. Salamat sa mga donations ninyo. Natutulungan pa ang ibang mga aso at pusa na maging malusog," ngumiti ito sa amin, napalingon ako kay Ramirez na hawak si Ace samantala naman nasa baba si Lili.

"No worries. Christmas gift ko na po sa kanila 'yon ngayon." He said.

Sa tuwing check-up kasi ng mga pusa namin ay nag dodonate si Ramirez para sa mga hayop na naiiwan dito sa shelter. Hindi naman na kami buwan buwan nag papacheck-up dahil gusto rin ni Ramirez na lumaki sila sa wild at 'wag masanay sa alaga. Gusto ko nga rin sana mag donate pero kulang kulang pa ang pera na mayroon ako. Tulad ngayon, nag donate muli siya.

"Maraming salamat talaga."

"Wala po 'yon. Mauuna na po kami, salamat po! Merry Christmas and Happy New Year po!" Ngiti ko at dinala na si Lili na ngayon ay masigla at lumaki na.

"Merry Christmas and Happy New Year!" Pag bati ni Doc pabalik sa amin.

Tulad nang nakasanayan, nilambing ko lang nang nilambing ang pusa. He planned to eat inside his house, gusto niya na lutuan ako. Hindi ko pa natitikman ang luto nito, eh.

"Trust me, love, come on! Ano bang gusto mong lutuin ko?" Aniya na nakangiti. Napangiti tuloy ako habang nasa daan ang tingin.

"Baka naman pag prito lang ay masusunog mo pa!" Tawa ko nang maisip 'yon.

"Try me," he smirked.

"I want sinigang." Tumango-tango siya.

"And? Come on, love.."

"Anything foods that you know how to cook. Kumusta naman pala si Ridge?"

"He's doing fine. I miss him, nasa Manila na siya." I pouted because of what i heard. Siguro'y lumaki na 'yon kahit papaano.

"Andito naman ako, love." He said trying to distract me. Inirapan ko siya.

"Tama ka na, nag sasawa na ako sa'yo." I joked. Natahimik siya at nang tinignan ko malungkot ang ekpresyon niya. Does he even know the word sarcasm?

"Okay... nag sasawa ka na pala..."

"Love! Stop it!" I laughed hard. Mas nanguso pa siya at hindi ako pinansin.

Hangang sa makarating kami ay hindi ako pinansin. Sinusuyo ko na nga ayaw pa rin patinag! He started to roll his white longsleeve and he grab his apron. Hindi talaga ako pinansin!

"Love.. joke lang naman kasi 'yon. Miss kaya kita palagi," i whispered while backhugging him. He didn't listen! In fact he grab another ingredients making me upset. "Okay fine! Kumain ka na lang mag-isa mo!" I stomp my feet. Umalis ako sa kusina ng bahay niya at pumuntang sala, nakita ko ang mga pusa at naupo sa itim niyang sofa.

I heard his footsteps. Tinignan ko siyang nakasimangot, pinasadahan ko siya ng tingin at pinigilan tumawa sa itsura niya. He's hot! But i pretend that his presence didn't bother me.

"I'm sorry, love. Bati na tayo..." He said while kneeling, sakto lang para pantayan ako sa sofa.

"Hindi mo ako pinapansin,"

"I'm sorry, gusto ko lang naman kasi na nilalambing mo ako..." My eyes widened. He laugh. "Come on, tignan mo na akong mag luto." He touched my hand and gently guide me. Sumunod ako sa kaniya ng tahimik. Dam this feeling.

All the kinds if butterflies i felt. Siguro pati gagamba nasa loob ng tiyan ko.

I watched him, he did his part as cooker like he manouver his car. Halatang alam na alam ang ginagawa. We talked about our favorites and what we want. Minsan nga nakakalimutan ko na mag jowa na pala kami, he sometimes distance him self. Hindi ko rin alam kung bakit. Ayaw niya na nag didikit kami lalo na pag dalawa lang kami.