thin white lies [minsung]

16; "aile evi gibi"

dünyanın en aptalca şeyini yaparak ben soonie'nin jisunglarda olduğunu unutmuşum ve tüm bölümü o yokmuş gibi yazdım sonradan birisi söyleyince dank etti TÜM TADIM TUZUM KAÇTI zaten bölümü sevmemiştim üstüne bu O KADAR moralimi bozdu ki... bi şekilde soonieyi aralara ekledim ama onu unutmasaydım çok güzel sahneler yazabilirdim ağlıcam cidden :(

*****

han jisung'un evi mütevazı bir apartmanın sıradan üç odalı bir eviydi. odaları minholarınki kadar büyük değildi, özellikle de salon minho'nun odasından bile küçüktü ama buna rağmen hiçbir eksik yokmuş gibi hissettiriyordu. salonda alışkın olduğu şömine köşesi yoktu mesela ama buna rağmen o kadar sıcak hissettiriyordu ki minho'nun gözü şaşaalı bir şöminenin varlığını aramamıştı. her anlamda sıcak hissettiriyordu üstelik, minho'nun yadırgamasını sağlayacağı türden olandan da.

jisung minho'yu kolundan tuttuğu gibi kendi evinin önüne getirdiğinde minho ilk defa bu kadar mahcup hissederken bulmuştu kendisini. jisung'un annesi minho'yu sanki tanıyormuşçasına bir samimiyetle kabul edip onu akşam yemeklerine davet ettiğinde minho karmakarışık hislerle boğuşmak zorunda kalmıştı. 

mesela mutfaktaki küçük dikdörtgen masaya dahil olduğunda buraya ait olmadığını fazlasıyla hissetmişti ve bunun tek sebebinin muggle veya safkan büyücü olmakla alakası olmadığını da biliyordu. han ailesi gerçekten bir aile gibiydi ve minho en son ne zaman ebeveynleriyle yediği akşam yemeğinde böyle hissettiğini hatırlamıyordu. kesinlikle yabancısı olduğu bu aileyle birlikte yediği yemeğin ona hissettirdikleri o kadar fazlaydı ki minho midesinin bulanmasına engel olamamıştı. neyse ki çok kötü durumda değildi, lavaboya gidip de bayan han'ın kötü hissetmesini istemezdi ve minho neden bunu istemeyeceğini bile bilmiyordu. 

yemekten sonra salona geçtiğinde bayan han'ın jisung için yaptığı kekten getirmişti jisung. aslında odaya geçip yemelerinin daha mantıklı olacağını düşünüyordu ama minho'nun onunla odasında yalnız kalmak istemeyeceğini düşündüğü için teklif etmemişti. eve geldiklerinden beri minho ile çok fazla iletişim kuramamışlardı da ve bu sayede tartışmamışlardı ama jisung onun tartışma havasında olmadığını da görebiliyordu. slytherinli oğlan nedense eve geldiğinden beri fazlasıyla uysaldı. yol boyunca da sessizdi gerçi, kendi içinde kabullenme yaşadığını tahmin ediyordu jisung.

"teşekkürler." jisung onun önündeki sehpaya portakallı kek dolu tabağı koyunca minho son bir saatin altıncı teşekkürünü falan etmiş bulundu. jisung onun geçen seneden beri tanıdığı lee minho olduğu konusunda şüpheye düşmeye başlamıştı iyice.

"marşmelovlu sıcak çikolata sever misin?"

jisung onun karşısındaki koltuğa otururken sorduğunda minho ona bakıp omuz silkti. ardından "fark etmez," dedi. jisung ise sıkılmış gibi ofladı daha fazla dayanamayarak.

"bu bir cevap değil. annem süt kaynatıyor, içecek misin?"

"içerim."

minho kekine elini sürmeden oturmaya devam ederken jisung ise ilk diliminin yarısına gelmişti bile. hiç çekinmeden turuncu saçlıyı izliyordu, minho ise salonu incelemeyi bitirdiği için karşısındaki pencereden dışarıyı izliyordu bir yandan da kucağındaki soonie'nin tüylerini okşarken. perde açık olduğundan yağan karı görebiliyordu ve karı izlemek her zamanki gibi içini rahatlatıyordu. bakışlarını biraz kaydırsa ravenclaw ile göz göze geleceğini de biliyordu üstelik ama bunu istemiyordu tabii ki. ne zaman onunla göz göze gelecek gibi olsa dikkatini hemen kediye çeviriyordu ama soonie minho geldiğinden beri onu takmıyordu resmen.

"üstünü değişmek istemediğine emin misin?"

jisung her ne kadar onunla arkadaş olmadıklarını bilse de zalim birisi değildi ve oğlanın pantolonla daha fazla durması onu bile rahatsız etmeye başlamıştı. minho ise duyduğu şeyle istemsizce yerinde kıpırdanırken başını iki yana salladı. jisung da onun inatçılığına karşı göz devirdi. "uyurken her türlü benim kıyafetlerimi giymek zorunda kalacaksın zaten," dedi ardından. ne olursa olsun bir şekilde yine onunla zıtlaşmadan duramıyordu işte.