Kemanist | Hyunlix

17. Tarih

Hyunjin'le ilk gecemiz mükemmel bir şekilde devam etmişken yorgunlukla uyuyakalmıştık. Artık temas içinde olmaya alışmıştım, birbirimize sımsıkı sarılmıştık.

Uyandığımda onu saçlarımla oynarken gördüm. "Günaydın Hyunjin."

Alnımı öptükten sonra "Günaydın, nasıl hissediyorsun?" dedi.

"İyiyim, canım acımıyor. Sen nasılsın?"

"İyiyim." deyip doğruldu ve beni kucağına aldı. Şu an çıplak olduğumuz için utanıyordum, örtüyle vücudumu kapattım.

-Felix?

-Hm?

-Nasıl hem bu kadar masum hem de bir o kadar sexy olabiliyorsun? Ciddi soruyorum.

Gülümseyip üstünden kalkmaya çalıştım.
"Ne diyorsun..."

"Sesin şu an normalden daha kalın çıkıyor. Kulağıma bir şeyler fısıldasana." deyince başımla onayladım, hâlâ kucağındayken kulağına yaklaşıp eğildim.

"Hyunjin... şu an çıplağız ve ben altımda bir şey hissetmeye başladım. Rahat duracak mı yoksa ben mi rahatlatayım?"

İlk defa utandığını görüyordum, beni üstünden kaldırmaya çalışıyordu ama şimdi de ben kalkmıyordum. "Kulağıma eğilirken bastırıp sürtündüğün için uyandı. Yoksa gerçekten bir şey düşünmedim."

Güldüm ve "Düşünsen de sorun değil. Beni istediğin şekilde düşünebilirsin." dedikten sonra biraz daha sürtündüm.

"Mmh... Felix dur..."

Onu bu hale getirmek eğlenceliydi. Bundan sonra daha sık yapacaktım.

Kapının çalmasıyla panikle üstünden kalkıp örtünün altına saklandım. Aynı zamanda gülmemi tutmayı çalışıyordum, Hyunjin elini başımın üstüne koymuştu.

Hızlıca saçını başını düzelterek "Gel!" dedi. Bunlar bizimkilerdi, çoktan uyanmış gibilerdi.

-Günaydın~
-Öğlen oldu gerçi. ^^
-Felix nerede?

Şu anda zorlandığı için çocukların sorusuna birkaç saniye sonra cevap verebilmişti. "Bilmem, burada değil."

İkisi de sessizleşmişti. Garipsemiş bir şekilde "Sen iyi misin?" dediler.

Hyunjin eliyle ağzını kapatıp sakin kalmaya çalışıyordu. "Hıhım, iyiyim."

-Peki... Biz çıkalım Bangchan.
-Tamam tamam...
-Aşağıda bekliyoruz.

Kapı kapandığı gibi benimle konuşmaya başladı: "Felix beni az önce ne kadar zorladığını biliyor musun? Biriyle konuşurken nasıl benimle oynarsın?!"

Elimi penisinden çekip başımı dışarı çıkardım ve gülmeye başladım. "Ne kadar dayanıklı olduğunu test etmek istedim, örtünün altında canım sıkılmıştı-"

Üstüme çıkıp bileklerimi tek eliyle yukarıda birleştirdi. Diğer elini de kasıklarımda gezdiriyordu. "Biraz da ben mi seninle uğraşsam..."

"Hyunjin yalvarırım yapma- Mmh..."
Penisimi okşamaya başlayınca az önceki tavırlarım gitti ve yanaklarım kızarmaya başladı.

"Nasılmış Lee Felix? Dayanılabilir mi?"

"Değil değil... Lütfen dur..." deyince zaferle gülüp elini çekti. Alnımı bir kez öptükten sonra hiçbir şey olmamış gibi yerine oturmuştu.

"Woah... Bu çok zordu...
Az önce çocuklarla nasıl konuştun?"

Siyah saçlarını rahat bir tavırla arkaya tararken "Bilmiyorum, bir şekilde dayandım." dedi.

"Sanırım ben senin kadar dayanıklı değilim..." derken başım önüme düştü.

Yüz ifademi gördüğü gibi hemen yanıma yaklaştı ve çenemden tutup başımı kaldırdı, ben ise hâlâ aşağı bakıyordum. "Hey hey dur. Dayanıksız olmak neden kötü bir şeymiş gibi bahsediyorsun?"

Bilmiyorum anlamında omuz silktim. Bununla gülümseyip saçlarımı karıştırdı.

"Bak bi' gözlerime. Dayanıksız olmak zayıf bir özellik değil, tamam mı? Hatta şey... bu seni daha seksi yapıyor."

Heyecanla ona baktım. "Gerçekten mi?"

Başını olumlu anlamda sallayınca boynuna sarıldım. "Teşekkür ederim Hyunjin."

"Ben teşekkür ederim. Sana tamamen teslim oldum. Dün gece hayatımın en iyi gecesiydi."

Sevinçle kucağına çıkıp dudaklarını öpmeye başlayınca o da karşılık vermişti. Tanrım... Bu anlar çok güzeldi. Hep böyle kalamaz mıydık?

🎵🎵🎵

Dönüş yolunun vakti gelmişti. Çocuklarla hep birlikte yola çıktık. Ertesi gün derslerimiz vardı.

-ÇOK GÜZEL BİR TAKIM OLDUK...
-EVET SİZİ TANIMAK GÜZELDİ!
-KENDİNİZE İYİ BAKIN~

Birbirimizle vedalaştıktan sonra evlere dağıldık. Hyunjin ile hâlâ telefondan mesajlaşıyorduk. Yarın okul çıkışı buluşmaya karar vermiştik.

Onun evine ilk defa gidecektim ve ne giyeceğimi bilmiyordum. O sırada fazlasıyla heyecanlıydım...

🎵🎵🎵

Derslere girmeden önce koridorda Hyunjin'i bir hocayla konuşurken gördüm. Yine çok ciddiydi. Bana karşı çok yumuşak ve kibar olsa da diğer insanlara pas vermiyordu, genelde tersliyordu.

Yine de alanında çok iyi olduğu için kimse ondan nefret edemiyordu. "O çok havalı... Onun kalbini nasıl kazandım ben?" diye mırıldandım.

Hocayla konuşması bittikten sonra tam yukarı çıkmaya devam edecekken arkasını dönmüştü.

Bu ne? 6. his falan mı?

Gülümseyip el sallayınca o da aynısını yapacaktı ki birden indirip iç çekti. Hızlı adımlarla yanıma yürümeye başladı.

"Hyunjin bir şey mi oldu-"

Koridorun ortasında sımsıkı sarılıp üstüme çullanmıştı. "Seni özledim bebeğim..."

Kollarından kurtulmaya çalışıyordum ama hiçbir işe yaramıyordu. "Ya, okuldayız ve bize bakıyorlar. Senin için sorun olmaz mı?"

Hayır anlamında başını salladı ve yanağımı okşadı. "Sevgilimi herkes görsün istiyorum Felix. Şu an sana daha fazlasını yapmamak için kendimi zor tutuyorum. Dışarıdakiler umrumda olmasa bile onlara saygı göstermeliyim..."

Gülümseyerek ben de iri bedenine sarıldım. "Sevgilim mi..."

"Hıhım... Tarih belirlemeliyiz, sen istediğin günü seç. Yıldönümlerimizi ona göre kutlayalım."

Bir süre düşündükten sonra "Ah! Bana canlı dans coverı yaptığın gün olsun mu?" dedim.

Başını geri çekip garip garip baktı. "Bundan emin misin? O gün pek güzel sonlanmamıştı."

"Hayır mükemmeldi. Aşırı seksiydin. İlk defa o zaman kendimi bedenen teslim etmek istemiştim. Ruhen teslim edeli daha çok oluyor zaten..."

Bilerek o günkü tartışmamızdan hiç bahsetmedim. Çünkü artık önemsediğim bir şey değildi. Hyunjin de bunu anlayınca güldü. "Tamam o zaman... 17 Aralık!"

Kimseye belli etmeden seri bir şekilde elimi öptü ve yukarı kata, kendi katına çıktı. Ben de sınıfıma gitmiştim, derse geç kalmamalıydım.

🎵🎵🎵