Coraz rzadziej tu bywam, długo lepiej nie będzie, ale trzymam się tego miejsca i nie mam zamiaru całkowicie zniknąć.
Dziś rozdział jest moim niejako ulubionym z kilku powodów, niezbyt dokładny styl i nieistniejąca anatomia są jednymi z nich. Dodam też, że jest raczej depresyjny, skupia się na ranach i bezsilności.
.
.
.
.
.
Tak więc, pierwszy obrazek zaczęłam ostatniego grudnia, więc dość dawno. Inspiracją było „Land of The Lustrous", manga/anime na temat klejnotów zrobiona prawidłowo, trochę jego założeń i ogólnie możliwość „rozbicia" jego bohaterów na kawałki. Do tego też fakt, że wraz rozbiciem tracą też cześć siebie.
Ups! Ten obraz nie jest zgodny z naszymi wytycznymi. Aby kontynuować, spróbuj go usunąć lub użyć innego.
Drugi miał odnosić się do rozbitego szkła, acz trudno przemieść szkło na ciało, aby wciąż przypominało szkło. Także wygląda to trochę takie nieokreślone. Za pierwszym razem chciałam ten obrazek zrobić dużo bardziej „gore", jednak zostałam tylko z taką metaforyczną dziurą w brzuchu. Bo nie mogę pozwolić sobie na bana.
Ups! Ten obraz nie jest zgodny z naszymi wytycznymi. Aby kontynuować, spróbuj go usunąć lub użyć innego.
Dokładne interpretacje zostawiam każdemu z was. Miłego dnia i do zobaczenia, kiedyś.
