Part-4

633 72 5
                                        

ဝါးထားပေမယ့် ဂျီ၀န်းစိတ်ထဲမှာက ဝိုးတဝါး။

"ရစ်ကီ ဒီပုံကိုကြည့်စမ်း"

"အင်း သရုပ်ဆောင်တောင်လုပ်လို့ရတယ်နော်။ ဆောင်းဟန်ဘင်း အရင်ဘ၀က နိုင်ငံတော်ကို ကယ်ခဲ့ပုံပဲ။ ရုပ်ချောတယ်။ ဆိုလ်းတက္ကသိုလ်ကျောင်းထွက်။ ပိုက်ဆံရှိပေမယ့် အဖိုးအကူညီမယူဘဲ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်တယ်။ ဘယ်လိုတောင်များ..."

"အာ အစ်ကိုပြောတာ ဒီဘက်က ဝါးထားတဲ့သူက ဆော့ မျိုးနွယ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဆော့မက်သရူးများ ဖြစ်နေမလားလို့"

"ဆော့ ဘယ်သူ ဆော့မက်သရူး ဘယ်ကလဲ အဆိုတော် အသစ်လား။ ကနေဒါကဆို"

"ဆော့မက်သရူးလေ။ လေယာဉ်ပေါ်မှာ...."

"အာ ဟိုချာတိတ်။ ကနေဒါ။ ကနေဒါကလေ။ ဟုတ်လောက်တယ်"

"မဟုတ်ပါဘူး ဆော့မက်သရူးက ပိုချောတယ်။"

ဂျီ၀န်းဒေါသထွက်တော့ ရစ်ကီက ကြောင်ကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ဟုတ်တယ်လေ နမိတ်မရှိ နမာမရှိ။ ငါ့ရဲ့ ချာတိတ်ကိုများ မင်္ဂလာဆောင်ခိုင်းနေသေးတယ်။ ဂျီ၀န်း မန်နေဂျာကို ညဘက် schedule ကြည့်ခိုင်းတော့ မနက်ဖြန်ည အားတယ်။ ချာတိတ်ကို ဖုန်းဆက်ချိန်းရင်ကောင်းမလား။ ဟာ ကောင်းမကောင်း ချိန်းကြည့်ရင် သိမှာပေါ့။ ဂျီ၀န် မင်သရူးပေးတဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို နှိပ်လိုက်တယ်။

"ဟဲလို"

တစ်ဖက် ပီသရှင်းလင်း ချိုမြတဲ့ အသံလေးနဲ့ ဖြေလိုက်တဲ့ သူ့ချာတိတ်ပင်။

"ချာတိတ် ကိုယ်ပါ"

"ဖုန်းနံပါတ်ကြီး မှတ်ထားပါတယ်"

"မနက်ဖြန်ည အားလား။ ထမင်းဖိတ်ကျွေးချင်လို့လေ"

"အစ်ကိုက အခုဇာတ်ကားရိုက်နေရတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အင်း ချာတိတ်က ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"ကျွန်တော် အခု ကိုရီးယားမှာလေ"

မက်သရူးအပြောကြောင့် လေယာဉ်ပေါ်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို သတိရကာ ဂျီ၀န်းပြုံးမိသွားတယ်။

"လာမှာလား"

"လာလို့က ရပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်းလာရမလာ။ သူငယ်ချင်းခေါ်ခဲ့လို့ရလား"

My hornable love (Complete)Stories to obsess over. Discover now