Part - 23

605 65 3
                                        

ဟန်ဘင်းနိုးလာတော့ မက်သရူးက ရှိမနေ။ လက်နဲ့ စမ်းမိတဲ့ အင်္ကျီကို ကပျာကယာပြေးဆင်းလာတော့ ဧပရွန်၀တ်ကာ ချက်ပြုတ်နေတဲ့ မက်သရူးက ဂွန်ဝုနဲ့ စကားပြောက ရယ်လို့ မောလို့။

"မက်သရူး"

ဟန်ဘင်းခေါ်တော့ မက်သရူးရော ဂွန်ဝုရော ပြုံးစိစီ။

မက်သရူးက သူ့ဆီလာကာ

"ကိုကို အင်္ကျီ ပြောင်းပြန်ကြီး" တဲ့။

ဟန်ဘင်း မက်သရူးကို ဖက်ကာ

"အိပ်ရာနိုး‌နိုးချင်း မက်သရူးမရှိတော့ ကိုကို့ကို ထားခဲ့ပြီဆိုပြီး"

"အာ ကိုကို စားဖို့ မနက်စာပြင်တာလေ"

"နောက်ဆိုမလုပ်နဲ့။ မျက်လုံးဖွင့်လို့ မက်သရူးကို မတွေ့တော့ ကြောက်တာနဲ့ သေလိမ့်မယ်"

မက်သရူးကို နမ်းမလို့ပြင်တော့

"အဟွတ် အဟွတ်"

ဂွန်ဝုဆီက အသံ။ သူရှိနေတယ်ပေါ့ သဘောက။

"အဟွတ် အဟွတ်မနေနဲ့။ ဒီအချိန် မင်းက မြန်မြန်ရှောင်ထွက်သွားရမှာ မသိဘူးလား"

"ဪ မသိဘူးလေ"

ဂွန်ဝုထွက်သွားတော့

"တစ်သက်လုံးလည်း ရည်းစားရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟန်ဘင်းပြောလိုက်တော့ မက်သရူးက ရယ်ကာ

"သူများပြောမနေနဲ့ အင်္ကျီကြီးလဲဦး"

ဟန်ဘင်းက ချွတ်မလို့ပြင်တော့

"၀န်ထမ်းတွေ ရောက်လာရင် မြင်ကုန်မယ်။ အခန်းထဲသွားလဲလေ"

"မက်ချူး လိုက်ပို့"

အခန်းထဲရောက်တော့လည်း

"မက်ချူးလဲပေး"

ဆိုပြီး လက်ကြီး မြှောက်ထားတာမို့ မက်သရူး ကိုကို့ကို သားမွေးထားရသလိုပင်။

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

မက်သရူး ပြန်လာတော့ ဖေဖေ့မျက်နှာ မရွှင်။ မက်သရူး ကိုကိုနဲ့ အိပ်လိုများလား။ ဖုန်းဆက်ပြောတုန်းကတော့ ဖေဖေ့အသံက ကြည်ကြည်ဖြူဖြူပါပဲ။

"ဖေဖေ"

"ပြန်လာပြီလား သား။ ထိုင်ပါဦး"

မက်သရူး ထိုင်လိုက်တော့ ဖေဖေက

My hornable love (Complete)Stories to obsess over. Discover now