ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ရည်းစားစ,ထားတဲ့နေ့မှာတင် ကံဆိုးမှုနဲ့ကြုံရတာ နည်းတဲ့ အကုသိုလ်လား။ဆော့ဂျင်တစ်ယောက် အုပ်ကြီးကို ရည်းစားတော်မိလိုက်တာနဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာတင် ဒုက္ခကို ရင်ဝယ်ပိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ကြည့်ရတာ မြေပွေးကို ခါးပိုက်ထဲ ထည့်မိပြီထင်ပါ၏။
ကံဆိုးရတဲ့အကြောင်းက တခြားတော့ မဟုတ်။ စက်ဘီး,ဘီးပေါက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။တော်သေးသည်က ပစ္စည်းသွားယူပြီး အပြန်လမ်းကျမှာမှ ပေါက်တာဖြစ်၏။မစီးတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ စက်ဘီးကို သေချာအစစ်အဆေးမလုပ်ပဲ ဆော့ဂျင်ကို တင်နင်းချင်ဇောနဲ့ လေတောင်မထိုးပဲ ယူလာခဲ့မိသည်တဲ့လေ။
“ မောင့်အချစ်... ”
“ ... ”
“ မောင့်အချစ်လေးရေ...မောင့်ဒေါက်တာလေးရေ... မောင့်အသက်၊မောင့်ဘဝ၊မောင့်ကမ္ဘာ မောင့်စကြဝဠာလေးရေ...”
“ မင်းကို ငါ စကားမပြောဘူး ”
ဆော့ဂျင် အနောက်က စပ်ဖြဲဖြဲကောင်ကို စကားတခွန်းလှည့်ပြောပြီး ခြေလှမ်းတွေကို ပုံမှန်ထက် ပိုသွက်လိုက်သည်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နေကဝင်တော့မည်ဖြစ်သည်။သူတို့မှာ အခုထိ ရွာကို နည်းနည်းတောင်လှမ်းမမြင်ရသေး။တော်ကြာ မိုးချုပ်လာပြီး ဇောက်ထိုးကောင်နဲ့တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ!!
“ ဟာဗျာ..., ဒီနေ့ရည်းစားဖြစ် ဒီနေ့စိတ်ကောက်တာကတော့ မဟုတ်သေးဘူးလေဗျာ...”
“ မကျေနပ်ရင် ပြတ်လိုက် ”
“ မပြတ်နိုင်ပါဘူးဗျာ.. သိကြားမင်း ဆင်းလာပြီး ဖြတ်ခိုင်းရင်တောင် မောင်က မပြတ်ပေးနိုင်ပါဘူး နော် ”
“ ငယ်တော့တဲ့အရွယ်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ တအားနမော်နမဲ့နိုင်တာပဲ။ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် မင်းကို ငါ ဘယ်လိုအားကိုးရမလဲ ”
“ မောင့်အချစ်က မောင့်ကို သိပ်ကိုမှ အားကိုးနေချင်တယ်ပေါ့လေ ”
“ ဂျွန်ဂျောင်ဂု!! ”
“ ဟားဟား မောင်က စတာပါဗျာ၊စိတ်ကောက်တာက အဲ့လိုချစ်ဖို့ကောင်းအောင် ဖြစ်မှာလားလို့၊ မောင် ဘယ်လောက် အသည်းယားနေပြီလဲသိရဲ့လား ”
YOU ARE READING
နွေလယ်မှာ တမာတစ်ခက် မောင့်မေတ္တာတွေ ဒေါက်တာ့အတွက်
Fanfictionစကားတတ်တဲ့ ရွာသူကြီးသားနဲ့ မြို့သားလေးဆရာ၀န်တို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်း ~~ 🍂💕
