တမာကုန်းရွာလေး၏ လှည်းလမ်းမထက်တွင် စက်ဘီးလေးတစ်စီးက တရိပ်ရိပ်ပြေးလွှားလျက်ရှိသည်။အလွန်ပူအိုက်သော ရာသီဖြစ်၍ နေမင်းကြီးက ကျဲကျဲတောက် ပူခြစ်နေပါသော်ငြား လှည်းလမ်းဘေးတလျှောက်မှာ တန်းစီစိုက်ထားသည့် တမာပင်များ၏အရိပ်ကြောင့် နေပူသော ဒဏ်ကို သိပ်မခံစားကြရပေ။
အချိန်သည်ကား ရွာသူရွာသားအများစု ယာထဲဆင်းချိန် ဖြစ်သောကြောင့် လှည်းလမ်းမထက်၌ လူသူကင်းရှင်းနေသော်လည်း အနှီစက်ဘီးတစီးကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တလျှောက် ဆူဆူညံညံဖြစ်လို့နေ၏။အားမာန်အပြည့်နှင့် စက်ဘီးကိုတက်ကြွစွာနင်းလျက်ရှိသော အုပ်ကြီးသည်ကား မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်အားရဟန်များက အပြည့်...။
“ အရမ်းကြီး မကပ်ပါနဲ့ဆို ”
ဒေါက်တာလေး၏ စကားသည် အကြိမ်ဖန်ပေါင်းများစွာ အက်ကြောင်းထပ်နေပါသော်လည်း အုပ်ကြီးသည် မကြားသဟန်ကဲ့သို့ပင်။လှည်းလမ်းဖြစ်သည့်အတွက် မညီမညာချိုင့်ခွက်များဖြစ်နေသော လမ်းကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး အသားယူနေသည့် အုပ်ကြီးကြောင့် ဆော့ဂျင် တော်တော်စိတ်ညစ်မိနေ၏။
“ ဂျွန်ဂျောင်ဂု...မင်းဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲလို့!!! ”
“ ဒေါက်တာကလည်း စက်ဘီးရဲ့ဘီးက ချိုင့်ခွက်ထဲ ရောက်သွားလို့ပါဆိုမှဗျာ ”
ပြောနေရင်းနဲ့ကို ဆော့ဂျင်ရဲ့ ဂုတ်ပိုးနုနုပေါ်သို့ ထပ်မံကျရောက်လာပြန်သည့် အုတ်ကြီးရဲ့ နှာခေါင်း...။ လမ်းချိုင့်ခွက်ထဲကို စက်ဘီးရဲ့ဘီးက ကျ,ကျသွားလို့ ဆောင့်မိတာပါဆိုပြီး ခွေးတကောင်အနံ့ခံနေသည့်အလား ဆော့ဂျင်ရဲ့ ဂုတ်ပိုးကို သူ့ရဲ့ နှာပွကြီးနဲ့ လာလာထိနေသည့် အုပ်ကြီးကို ဆော့ဂျင် အတော်လေးကိုမှ ဒေါသထွက်နေရပြီဖြစ်သည်။
“ မင်း!! ဖယ် တော့... ငါ့ဘာသာပဲ ဆက်နင်းသွားတော့မယ် ”
“ ဇောက်ထိုးကောင်ကြီး မကြောက်ဘူးလားဗျ ”
ဆော့ဂျင် ထိုင်သာငိုချလိုက်ချင်သည်။ပူးပူးကပ်ကပ်ဖြစ်နေလို့ အနေရခက်နေပါတယ်ဆိုမှ ဒင်းက အနောက်ကနေ လာလာနမ်းနေတာ။ လူလည်း တကိုယ်လုံး ရှိန်းတိန်းဖိန်းတိန်းဖြစ်ကာ ဘယ်နားမှာ မျက်နှာသွားထားရမှန်းကိုမသိ။သူက ဘယ်လိုပဲ ဆင်ခြေတွေပေးပေး ဒီလောက်တောင် မရိပ်မိရအောင် ဆော့ဂျင်က သူ့လို ဦးနှောက်ပျက်နေတဲ့အရူးလည်းမဟုတ်။
YOU ARE READING
နွေလယ်မှာ တမာတစ်ခက် မောင့်မေတ္တာတွေ ဒေါက်တာ့အတွက်
Fanficစကားတတ်တဲ့ ရွာသူကြီးသားနဲ့ မြို့သားလေးဆရာ၀န်တို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်း ~~ 🍂💕
