အတတ်နေ့က အုပ်ကြီးတယောက် မူးမူးရူးရူးဖြင့် ထင်ရာစိုင်းခဲ့သော ဖြစ်ရပ်ကြီးသည် အုပ်ကြီးဘဝတလျှောက်ရဲ့ ရေတွက်မရနိုင်သော သောက်ရှက်ကွဲမှုပေါင်းများစွာထဲက အကြီးမားဆုံးအရှက်ကွဲမှုတစ်ခုဟု ပြောလို့ရပေမည်။အကြီးမားဆုံးဟု အမည်တပ်ထားရခြင်းမှာ ဒီတခါ အရှက်ကုန်ခဲ့ခြင်းသည် အုပ်ကြီးတင်မက ဒေါက်တာလေးကိုပါ ရိုက်ခတ်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
ထိုဖြစ်ရပ်ပြီးသည့် နေ့တည်းက ဒေါက်တာတယောက် အုပ်ကြီးကို အတွေ့မခံတော့။အုပ်ကြီး၏ မဆင်မခြင် ထင်ရာစိုင်းခြင်းကို အလွန့်အလွန် စိတ်ဆိုးမိပါသည်။ဒီတခေါက်ကိစ္စကတော့ ဘယ်လိုမှကို အသာလေး ကျော်သွားလိုက်လို့မရ။
*ဒင်းကို မှတ်လောက်သားလောက် ရှိအောင်ကို ပစ်ထားလိုက်ဦးမယ် ကြည့်နေ!!*
~~~~~~~~
“လဒမှိုင် မှိုင်မနေစမ်းပါနဲ့ကွာ။ ကမ္ဘာပျက်နေရင်တောင် အရက်သောက်ပျက်မှာမဟုတ်တဲ့ ကောင်က အရက်ကို တစက်မှမထိပဲ ငေးငိုင်နေတာကို မြင်ရတာ စိတ်မချမ်းသာလိုက်တာ ”
နောင်တတွေတပွေ့တသီပိုက်ကာ အချစ်ရဲ့ ကျေးကျွန်လေးဖြစ်နေရှာသော သူငယ်ချင်းအား ထယ်ယောင်းက သူငယ်ကောင်းပီသစွာ နွေးနွေးထွေးထွေး နှစ်သိမ့်ရှာ၏။ထို့အပြင် ဂျီမင်းကလည်း အားကျမခံ ဝင်နှိပ်ကွပ်ပြန်သည်။
“ ငါ့ဘဝမှာ ငါသာဘုရင်ဆိုပြီး ခေါင်းမော့ရင်ကော့တဲ့ကောင်လည်း ဆရာဝန်လေးနဲ့တွေ့တော့အချစ်ဥပဒေရဲ့ အကျဉ်းသားလေးဖြစ်ရရှာတာပါပဲလားကွာ ”
“ အဲ့လိုတွေကြောင့် ငါဆို ရည်းစားမထားပဲ တကိုယ်တည်း အပူအပင်ကင်းကင်း နေတာ ”
“ ဟေ့ကောင် ဟိုဆော့... မရရင် မရဘူးလို့ ပြောစမ်းပါ။ကြားရတာ နားထဲ ကန့်လန့်ဖြစ်လိုက်တာကွာ ”
ယွန်းဂီ ပိတ်ဟောက်လိုက်တော့ ဟိုဆော့က မျက်မှောင်ကြီးကြုတ်၍ လက်သီး လှမ်းထောင်ပြလိုက်သည်။တကယ်ဆို ယွန်းဂီပြောတာလည်း မှားတော့မမှားနေပါ။အင်း အနာပေါ် တုတ်ကျသွားခြင်းပေါ့....။
အားလုံးကိုယ်စီ သူ့ဟာနဲ့သူ ဗရုတ်သုတ်ခကျပြီး ဆူညံနေပါသော်လည်း အုပ်ကြီးမှာတော့ တိတ်လို့ဆိတ်လို့။နမ်ဂျွန်းကတော့ အားလုံးထဲမှာ အကြီးဆုံးပီပီ အကိုကြီးပီသစွာ အုပ်ကြီးအဖြစ်ကို မဆိုသလောက်တော့ သနားမိနေသည်။ဂျီမင်းနဲ့ ထယ်ယောင်းမှာတော့ ထန်းသီးကြွေခိုက်၊ကျီးနင်းခိုက် ဆိုသလို အခါခွင့်သင့်တုန်းလေး အုပ်ကြီးအား လှောင်လို့ မဆုံးနိုင်တော့ပေ။
YOU ARE READING
နွေလယ်မှာ တမာတစ်ခက် မောင့်မေတ္တာတွေ ဒေါက်တာ့အတွက်
Fanfictionစကားတတ်တဲ့ ရွာသူကြီးသားနဲ့ မြို့သားလေးဆရာ၀န်တို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်း ~~ 🍂💕
