Sober | Bankzitters

4

op zijn scanner staat een 5, dat betekend dat zijn suikerwaarde goed zit. na een lange rit lijkt Milo zijn suikers eindelijk een beetje onder controle te hebben en daar is hij blij mee. de constante hypo en hypers maken de jongen moe, niet alleen lichamelijk maar ook mentaal.

voor de jongen is het zwaar, het constant bezig zijn met eten, en het constant geconfronteerd worden met wat het efect hierop was voor zijn lichaam. zijn eetschema is strak, niet te veel, maar voor de extreme honger van milo veel te weining.

hij merkt wel dat hij is afgevallen door het minder eten, maar dan alsnog weet hij ook dondersgoed dat als hij weg is van deze plek en niemand zijn voedsel inamen controleert hij gewoon weer terugvalt in de eetbuien.

zelfs hier probeert de jongen het, Koen is een kleine eter en daarom probeert Milo altijd de restjes van koen zijn bord te eten. Iedereen weet en snapt dat het niet de bedoeling is dat milo dit doet, maar ze weten ook dat het moeilijk is voor de jongen

Mark staat voor zijn deur, om te controleren niet alleen op zijn gewicht maar ook suikers. ''hee miel, lekker geslapen?'' milo kijkt op als zijn begleider binnen komt lopen. ''jahoor wel prima, heb net al snel gemeten, 5 mmol/l'' mark krijgt een klein lachje op zijn gezicht. ''ik ben trots op je jongen, kom je even mee naar mijn kantoortje voor je andere controle?'' milo staat op uit zijn bed en hoopt met alles dat hij weer is afgevallen.

"89,4 netjes gedaan hoor jongen. Als je zo door blijft gaan en je suikers onder controle blijven mag ja van mij binnenkort wel een nachtje met verlof, gewoon eventjes in je eigen huisje slapen" milo zijn ogen vergroten "echt? Bent u serieus?" Mark knikt "je dat ben ik" de jongen is sinds hij hier is nog niet zo blij geweest.

een jongen die niet zo blij is is Raoul, het ging zo goed met hem maar sinds hij wakker werd rond half 6 zit alles hem tegen. hij verlangt naar de drugs, een gevoel dat hij niet veel heeft gehad sinds hij hier zit maar vandaag wel. de vorige keer dat hij zich zo voelde heeft hij de hele tent bij elkaar gescholden en nu is hij bang voor zichzelf, en zijn eigen gedrag. Het liefste beweegt hij dan ook niet.

er wordt op zijn deur geklopt maar hij heeft geen idee wie het zou zijn, Rutger zou hem pas later vandaag komen ophalen voor therapie. het ontbijt was niet zo streng qua tijden, tussen 8 en 10 staat het er en ben je te laat houd de kantine juf altijd wel wat voor je achter. Dus Raoul is er dan ook van overtuigd dat hij het niet kan zijn.

''je mag binnenkomen hoor'' meld Raoul, hij is verbaast als hij de blonde lokken van Matthyas de deur binnen ziet komen. ''hi, uhm ik wilde uhm sorry zeggen voor gister avond. als ik je heb laten schrikken is het niet mijn bedoeling geweets. het was uhm- lief van je dat je kwam kijken''. Raoul klopt op zijn bed als teken dat Matthyas mag komen zitten. ''het is geen probleem jongen, je hebt mij niet laten schrikken. Jij hebt ook een eigen verhaal en dat is helemaal oke maak je geen zorgen''

Matthyas laat voor het eerst sinds hij hier is een glimlach vrij op zijn gezicht. ''hoe lang ben jij hier al?'' ondanks dat het zijn eigen keuze is geweest om bij Raoul te gaan kijken is zijn houding gestressed. Bijtend op zijn lip en plukkend aan zijn littekens. De stress is ook duidelijk terug te horen aan zijn stem. ''ik zit hier nu bijna drie weken, verleden met drugs. Wil graag leraar basis onderwijs worden en moest daarom van mijn verslaving afkomen. jij bent hier natuurlijk pas net, wil je vertellen waarom? als je dit liever niet doet is het geen probleem hoor''

Matthyas twijfelt enorm, iemand vertellen wat er speelt zou opluchting moeten geven. maar jezelf zo kwetsbaar opstellen zou ook kunnen betekenen dat er misbruik van word gemaakt, niet dat hij dat Raoul snel ziet doen.

''ik uhm- heb een beetje uhm moeite met sociale contacten en uhm raak snel in paniek. veel mee gemaakt vroeger'''de stem van de blonde jongen slaat constant over, om hem een beetje troost te bieden wil raoul zijn hand op de been van de blonde jongen leggen. Alleen had hij niet gerekend op het feit dat dit voor de jongen de laatste druppel was voor een paniek aanval. Raoul was immers helemaal ontwetend van het seksuele misbruik waar matthyas zo lang in vast gezeten heeft