Sober | Bankzitters

7

met zijn hoofd naar beneden hangend loopt Raoul achter Rutger aan, na de paniek aanval van Matthyas had Rutger hem opgehaald voor therapie. En Raoul had dan ook wel behoefte aan praten met Rut, alles zat hem even tegen. het ging zo goed en toch verlangd hij nu zo erg naar de drugs. De manier van Rutger om Raoul beter te laten voelen word soms een beetje als controversieel gezien, inplaats van het standaars 'hoe voel je je' en de 'waarom heb je nu zo veel behoefte aan de drugs' praat hij met Raoul over dingen waarvan hij weet dat hij daar gelukkig van word.

''Hannah had gebeld van de week hoe het met je was, als je wilt kan ik haar zo terugbellen dan kan je je zusje even spreken'' De eerder sombere ogen van Raoul beginnen te glinsteren, hij is heel close met zijn zusje en de drie weken dat hij hier nu is heeft hij Hannah echt enorm gemist. ''dat zou ik echt geweldig vinden'', "nog andere dingen die je kwijt wilt? Je leek zo somber" Raoul zucht, "uhm ja, gewoon het is lastig je weet wel het afkicken. Maar hoe is het met Matthyas hij leek zo overstuur" rutger schud met zijn hoofd. "Roel lieverd, zet jezelf niet op de tweede plek jouw problemen zijn minstens net zo belangrijk, met Matthy gaat het wel weer hij was een beetje geschrokken. Terug naar jou, is er iets wat ik voor je kan betekenen op dit moment?" Raoul schud met zijn hoofd, "nee ik ga zo denk ik kijken bij die andere jongens. Komt goed." "Als er wel iets is haal je maar is er wel iets haal je mij oke?" "Ja doe ik! Bedankt" en Raoul loopt zijn kantoor uit. Dit keer blij vanavond mag hij met hannah bellen.

*

Raoul zit op zijn bed als er op de deur word geklopt, "binnen" het hoofd van rutger komt naar binnen en er ontstaat een grote glimlach op raoul. "Ik heb Hannah voor je aan de telefoon". Gelijk staat de jongen op en neemt de telefoon aan, kijkt dankbaar naar Rutger.

"Hee han" de stem van Raoul klinkt breekbaar alsof hij elk moment in duizend stukjes kan breken. "Roel, hoe is het met je?" "Beter, ik voel me beter. Tuurlijk is het lastig maar ik heb eigenlijk nauwelijks tot geen behoefte meer aan de drugs. Rutger zei dat als ik zo door ga dat ik dan misschien wel na een half jaar alweer terug de samenleving in kan en ik september opnieuw kan beginnen met studeren"

"Wauw roel, ik ben zo enorm trots op jou."

De twee praten nog ongeveer een half uurtje samen, over van alles en nog wat. De studiekeuze van zijn zusje, hoe erg ze elkaar missen. Opnieuw doet Rutger de deur open als teken dat ze gaan avond eten en dat hij helaas weer afscheid moet nemen van zijn zusje. Met een grote glimlach bedankt hij Rutger en loopt rustig naar de eetkamer.

Iedereen eet zijn bordje leeg, behalve Robbie die blijft een beetje sip staren naar zijn bordje terwijl hij speelt met de pasta die erop ligt. "Heb je geen honger robbie?" Verbaast kijkt hij op, niet verwachtend dat Matthyas degene is die het vroeg. Hij schud zijn hoofd "nee niet echt, wil jij nog een beetje?" Matthyas schud zijn hoofd en kijkt naar Sonja die ook met trots richting de jongen kijkt.

Het zijn misschien kleine stapjes maar matthyas begint los te komen in de groep, hij zou zich bijna op zijn gemak voelen tussen de jongens