Whirlwind Night [Completed]

Episode 19

မနှေးလွန်းမမြန်လွန်း ခက်ညိမ့်ညိမ့်သွားနေသောရထားကြီးသည် ဘူတာရုံအိုကြီးတစ်ခုရှေ့သို့ရောက်သည်အခါ အရှိန်သတ်သွားသည်။

ရထားဘူတာလေးသည် ဆေးရောင်ဖြူဖြူပင်မရှိတော့ပေ။ ပျင်းခြောက်ခြောက်ဆန်သော ဘူတာရုံအိုအောက် ခရီးသည်,သည်ဆော့ဂျင်တစ်ယောက်တည်း။

လက်ထဲမှအိတ်လေးနှစ်အိတ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆွဲထားရင်း ခုံတန်းယားအကျိုးလေးတစ်ခုပေါ် ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကြာကြာမတ်တပ်ရပ်လျှင် ထုံထိုင်းလာတတ်သည့် ဒူးခေါင်းလေးနှစ်ဖက်အား လက်သီးဆုပ်လေးဖြင့် ခက်ဖွဖွထုရင်း အိမ်ခြေရယ်လို့တစ်ခုမှမရှိသည့် ပတ်ဝန်းကျင်က သစ်ပင်စိမ်းစိမ်းကြီးများကိုသာ လိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဘယ်ဆက်သွားမလဲ ဆော့ဂျင်မသိ..။ သူ့ကိုနယ်နှင်ဒဏ်ပေးသည့်နယ်မြေသည် မည်သည့်အရပ်တွင်ရှိသလဲ ဆော့ဂျင်သေချာမသိ။ ဒီဘူတာမှာဆင်းရမည်ဆိုတာကိုသာ သိသည်။

ခဏမျှစောင့်ပြီးနောက် ဘူတာရုံအိုအနားသို့ မြင်းစီးသမားတစ်ယောက် ဆိုက်ကပ်လာသည်။ ခုံတန်းယားအကျိုးလေးပေါ် အထုတ်လေးနှစ်ထုတ်နှင့် ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေသော ဆော့ဂျင်ကိုတွေ့သောအခါ..

"ဟေး..ဟိုးက ကင်မ်ဆော့ဂျင်ဆိုတာလား.."

သူ့နာမည်ခေါ်သံကြောင့် လှမ်းကြည့်မိတော့ ခက်ဖြည်းဖြည်းနှင်လာသည့်မြင်းပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်။

"ဟုတ်...ဟုတ်ပါတယ်... "

မြင်းစီးလာသူသည် ဆော့ဂျင်ရှေ့သို့အရောက် မြင်းပေါ်ကဆင်းသည်။ သူ့မြင်းညိုကြီးကို ဇက်ကြိုးမှဆွဲကာ ခေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ခုံတန်းယားပေါ်က ဆော့ဂျင်အဝတ်အစားအိတ်နှင့် အသုံးအဆောင်အိတ်ကို ပခုံးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လွယ်သည်။ အားလုံးပြီးနောက် ငူတူတူလေးကြည့်နေသည့်ဆော့ဂျင်ကို ခေါင်းငြိမ့်အရိုအသေပေးရင်း...

"ဖုရားငယ်..မြင်းစီးတက်ပါသလား.."

"ဗျာ?"

ဆေယ့ဂျင်အူလည်လည်ပြန်မေးတော့ ထိုလူက ပခုံးအောက်လျှောကျနေသည့်အိတ်ကို ပြန်ဆွဲတင်ရင်း