Sevmeyi bilmeyeni sevda yar olmaz. gerçeği söylemeyeni aşkı sağ olmaz.
insan iki yanılgı içindedir derdi bir düşünür. hislerine güven ama asla karşısındaki insana değil.
en çok bizi yaralayan bizi düşünmekte olan insanlar değil midir? bunu en acı tecrübe ile yaşamış bir insanlar olarak neden aynı hataya düşüyordum bilmiyordum fakat her şeyin bir açıklaması olduğu gibi bu olayın da bir açıklaması olması gerekiyordu.
"behram "diye şaşkınca çıkan sesim ile bakışlarımı ilerdeki azatta sert bakan adam bana çevirdiğinde yüzündeki ifade endişe ve bir çok anlayamadığım duyguyu beraberinde getiriyordu. burada neler oluyordu?
"sana anlatacaktım "dediğinde ona bakıyordum. bana ne zaman anlatacaktı ya da ben bunu şimdi mi öğrenecektim. resmen kendimi labirentin içinde dönüp dolaştıktan sonra aynı yerde buluyormuşum da haberim yokmuş.
bir adım geriye gittim. ve onu takip eden bir kaç adım daha. "hazan "diye bana yalvarırcasına bakan adama başımı iki yana sallayarak arkamı döndüğümde ormana doğru koşmaya başladım.
"hazan "diye arkamdan bağırarak gelen adamın sesini duymak istemedim. "gelme "diye bağırdım.
fakat o beni dinlemedi peşimden gelmeye devam etti. "hazan dur "diyen sesini dinlemedim. koşmaya devam ettim.
kendimi kandırılmış gibi hissediyordum kandırılmış ve bir oyunun içine sürüklenmiş. canım yanıyordu.
insanın omuzlarına yük bu kadar ağır gelebilir miydi? benim kaburgalarım çatlamak üzereydi.
gökyüzünde toplanan kara bulutların içinde çakan şimşek sanki yüreğimdeki acılar hissetmiş gibi gökyüzü bir gök gürültüsüne ev sahipliği yaptı. durmadım nereye gittiğimi bilmeden koştum . en başından beri yapmam gereken şeyi yapmalıydım.
birden üzerime yağan sağanak yağmur beni ıslatırken birinin kolumdan tutması ile bağırdım.
"bırak beni "sırtım ağacının ıslak gövdesine yaslandığında kollarıma tutan kişinin yüzüne baktım. behram.
"bırak beni dedim "diye sert bir ifade ile ona bakarken saçlarından akan yağmur damlaları yüzüne yol alıyordu.
"beni dinlemeden hiç bir yere gidemezsin "dedi. neyi dinleyecektim nasıl gerçeği bildiği halde bana anlatmamasını mı? başımı iki yana salladım.
"asla "dedim ona bakarak. "sen biliyordun her şeyi ama bana anlatmadın sana demiştim beni kandırma "dedim. gözlerimde nasıl bir ifade vardı bilmiyordum ama onun bana olan bakışlarında pişmanlık emarelerini görebiliyordum.
"sana anlatacaktım fakat fırsatım olmadı "dediğinde onu ittim. fakat faydasız bir çabaydı bu bırakmadı beni.
"ben bunca zaman bir esaretten kaçtım acıdan hüzünden en çok ta o kuzenin olacak adamın işkencesinden "dediğimde göğüsümdeki bu ağrı içimde bir volkanın patlaması ile eş değerdi.
"sen bunu biliyordun ve bana anlatmadın "dedim. "bilmiyordum "diye bağırdı. "seni o gece davette gördüğümde kimden kaçtığını bilmiyordum fakat sonradan öğrendim yemin ederim ki seni ondan uzak tutmak için her şeyi yaptım "dediğinde gözlerine baktım. yağmur damlaları gözyaşlarımı saklıyordu. gözümden akan yaşlar canımı yakıyordu.
"asıl sorun da bu saklamamalıydın ve ben de buradan gitmeliydim "diye sesimi yükselttiğimde kollarımı bırakan adam "buna izin vermezlerdi "diye bağıran adama baktım.
"ne"diye şaşkın bir tepki verdiğimde bana acı dolu bakışlar ile baktı.
"senin gitmene izin vermezler hazan bu sadece senin değil babanın senin üzerinden yaptığı bir anlaşma"dedi.
******************************************
OLAYI ANLAYAN VAR MI ARANIZDA KJKJKJ ÇOK EĞLENİYORUM YA SİZ DAHA KLASİK BİR ŞEY BEKLEDİNİZ AMA BEN YİNE SİZİ KOCA BİR OYUN İLE KANDIRDIM. DİĞER BÖLÜMDE HER ŞEYİ ANLAYACAKSINIZ. VE EMİN OLUN HAZANA DAHA DA ÜZÜLECEKSİNİZ. BOL YORUIM YAPMAYI VE BENİ TAKİP ETMEYİ UNUTMAYIN ANAM. TAKİP ÖNEMLİ.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
HAZAN-MPREGxB
Genç Kurgubenim adım hazan. uygarlıklara ve bir çok medeniyete ev sahipliği yapan güzel şehrim Mardinin bilinen ve saygı gösterilen viran aşiretinin tek ve yüz karası oğluyum. ben bir erkektim ama babama göre ben bir erkek değildim. ben onun için utanç kaynağ...
