Part 22

90 2 0
                                        

"လာပါမောင်ရယ်"
ဆိုပြီးလက်ကိုဆွဲပြီး ခေါ်သွားတော့သည်။

အိမ်ထဲရောက်တော့

"ထိုင်လေမောင်"

နေသူထိုင်လိုက်ပြီး
"ဘာပြောမလို့လဲ"
"ဟိုလေ ဟို.....မောင်ဟိုမှာနေတုန်းကအဆင်ပြေရဲ့လား"

"ခင်ဗျားဘာပြောချင်တာလဲ လိုရင်းပဲပြောစမ်းပါ"

"မောင်ကလည်းစိတ်ကြီးပဲ။ငါကအကောင်းပြောမလို့ကို စကားပုလ္လင်ခံတဲ့ဟာကို။"

"ပြောစရာရှိမြန်မြန် ပြောစမ်းပါ။'ချီးတုံးတန်ဆာဆင်'လုပ်မနေစမ်းနဲ့။"

"မောင်ကပြောင်းလဲသွားတယ်နော်"

"အ့တာက ခင်များနဲ့မဆိုင်ပါဘူး။"

"မောင်နဲ့ကိုယ်‌နဲ့က သေချာမှမကွာရှင်းရသေးတာ"

"ဘာ ခင်များလက်မှတ်ထိုးပြီးသား ကွာရှင်းစာချုပ်မှာထိုးထားတာလေ"

"ကိုယ်ဖြဲလိုက်ပြီ"

"ဘာ"နေသူအံ့ဩသွားပြီး စိတ်ထဲတွင်တော့
'ကိုကိုတကယ်ပဲဖြဲလိုက်တာလား။ဖြဲလိုက်လဲ ဆက်မူနေဦးမှ ကိုကို့ကိုစမ်းသပ်ချင်သေးတယ်'

"အ့တာကြောင့်"

"အ့တာကြောင့်မို့လို့ လက်မှတ်ပြန်ထိုးပေးရမှာလား"လို့ နေသူက ဖြတ်ပြောလိုက်တော့

"အ့လိုဆိုလို ချင်တာမဟုတ်ဘူးလေ မောင်ရဲ့"လို့ ရွှေရောင်က အမြန်ရှင်းပေးရှာပါတယ်။

"ခေါ်ရတဲ့အ‌ကြောင်းကိုပြောဦး ကျုပ်သားတွေမျှော်နေဦးမယ်"

"ဟိုလေ ပြောစရာကလေ မေးစရာပါ"

"အ့ မေးစရာက ဘာမို့လို့ ခင်များက အ့လိုဖြစ်နေရတာလဲ။ခင်များကျုပ်ကို အရွဲ့တိုက်ဖို့ မခံချင်အောင်ပြောဖို့ဆို အမြဲသိပ်တော်တဲ့ခင်ဗျား အတွက် ခက်ခဲတယ်ဆိုတော့က "

"မောင်သားတို့က"

"ကျုပ်သားတွေ ကျုပ်ကိုယ်တိုင်မွေးပြီး စောင့်ရှောက်ထားတာ"

"မောင့်ငါ့တို့ရဲ့သွေးသားမဟုတ်လား"

"အဟင်း ရယ်စရာတွေ သိပ်ပြောတာပဲနော် ကိုရွှေရောင်လင်းက ခင်ဗျားမချစ်လို့ အမြဲကျုပ်ဘေးကထွက်သွားဖို့တွေးပြီး ကျုပ်ကိုအမျိုးမျိုး စိတ်ညစ်အောင်လုပ်နေတာလေ။အ့တာတောင်ကျုပ်အပြစ်မမြင်ရက်ခဲ့ဘူး။အ့တာအရင်ကပေါ့နော် အခုတော့ခင်ဗျားကိုစိတ်နာတယ် ။ ခင်ဗျားကိုမှ အရမ်းစွဲလန်းမိတဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ့်အရမ်း ဒေါသဖြစ်တယ်။ဒါပေမဲ့ကျုပ်သားတွေနဲ့ ပတ်သတ်ရင်တော့ လုံးဝနောင်တမရဘူး။ ကိုယ်ဝန်ခြေချင်းတက်တာတောင်မှ ခင်ဗျားချက်ကျွေးတဲ့ဆန်ပြုတ်တဲ့လေ။ သားတို့ရယ် မဖြစ်နိုင်တာတွေ မို့မမျှော်လင့်ပါနဲ့ လို့ပြောလိုက်တော့ အ့စိတ်ကပျောက်သွားတယ်သိလား ကျုပ်သားတွေကသိပ်အလိုက်သိပြီး လိမ္မာတာ"နေသူ ရဲ့မျက်လုံးအိမ်ထဲက မျက်ရည်တွေလျံကျပြီး ပါးနှစ်ဖက်ပေါ် စီးကျနေတဲ့ကြားက သားတို့အ ‌ေကြာင်း‌ေပြာရင်းနေသူပြုံးမိသည်။ရွှေရောင်ကလည်းမျက်ရည်တွေ ဆက်တိုက်ကျဆင်းနေသည်။

လွန်းအိမ်နှင့်တူသောနှလုံးသား(မောင်သိပ်ချစ်တဲ့ လွန်းဆံရစ်လုံးလေး)Where stories live. Discover now