Addicted Love

Chapter 36

T H I R T Y - S I X

Nagising na lang ako sa tugtog, gusto ko sana na buksan ang mata ko. Pero feeling ko pag ginawa ko yun ay iikot agad ang paligid ko.

Ang pamilyar din ng amoy ng hinihigaan ko ngayon at sobrang komportable ko rin sa pag kakahiga ko sa kama niya.

"Finally, you're awake. You worried me." Saad niya pa at bakas sa boses niya na nag aalala siya.

Kaya binuksan ko agad ang mata ko ng marinig ko ang pamilyar na boses na yun, ilang araw ko ba na hindi ko yun na ririnig sa personal?

"Bumalik ka." Saad ko sa kanya, pinipilit kong ayusin ang pag sasalita ko pero hindi ko naman magawa, dahil parang may tinik sa lalamunan ko na nakabara at kusa din na nag sibagsakan ang luha ko.

Hindi na ako nag aksaya ng oras at agad akong bumangon para yakapin siya ng mahigpit, muntik na din akong matumba dahil sa pag kahilo. Pero hindi ko na iyon pinansin pa.

My wifey is back.

"Bakit hindi ka man lang nag rereply sa mga messages ko." Naiiyak kong saad sa kanya, habang yakap-yakap pa rin siya.

"Sorry. I was going to surprise you, but something unexpected happened." Sagot niya sa akin at niyakap ako ng mahigpit. "I miss you, my Ae." Malambing na dagdag niya pa.

Hindi ko na lang siya sinagot at mas siniksik ko pa ang sarili ko sa katawan niya, habang mahigpit pa rin ang yakap ko sa kanya.

Tahimik lang kami ngayon na nakahiga sa kama ni Faye, ginawang ko pa na unan ang braso niya habang mag kayakap pa rin kaming dalawa sa isa't-isa.

Sobrang na miss ko ang amoy ni Faye at mismong siya, sobrang namiss ko. Mas na panatag pa ang loob ko ngayon na kasama ko na siya.

Ang kahapon na puro ingay, sakit, at lungkot. Ngayon na wala na lang bigla ng parang isang bula, isang yakap lang at presensya ni Faye kumalma na agad ang magulo at malungkot kong mundo.

"Paano pala ako nakarating dito sa kwarto mo?" tanong ko sa kanya.

Huling na alala ko lang ay dumilim ang paligid ko ng makita ko si Samara na naka handusay sa sahig at na liligo sa sarili niyang dugo.

Agad lumaki ang mata ko ng maalala ko ang nakita ko kanina, agad na naman parang umikot ang t'yan ko na ng maalala ko ang itsura niya kanina.

"OMG!" Agad na bangon ko ng maalala ko ang huling nakita ko bago ako mawalan ng malay. "Si Samara, the fuck?" hindi ko makapaniwalang saad, habang takip-takip ang bibig ko.

"Do you know her?" Tanong sa akin ni Faye na ngayon ay malalim akong tinititigan, tumango naman ako agad sa kanya bilang tugon sa tanong niya.

"Oo, siya kasi yung nag bigay sa akin ng bulaklak nung nakaraang araw." Pag e-explain ko sa kanya na agad namang kinakunot ng kanyang noo.

"Did she give you flowers?" mahihimigan mo ang inis sa kanyang boses ng tanungin niya ako, mahina naman akong tumawa sa inaasal niya ngayon.

"Pinapabigay daw, pero tinapon ko rin agad ng sinabi niya yung mga meaning ng mga bulaklak." sagot ko sa kanya.

"Paano nga pala ako ulit nakapunta dito? Instead sa clinic dapat ako." pag uulit na tanong ko sa kanya.

"I was already at the office when Triz told me that a student had fallen from the 8th floor. I was about to call you, but you lost consciousness right away. So, I brought you here immediately because my bed is more comfortable than the one at the university clinic." Pag e-explain niya sa akin.