PORTRE ✔

2.8

🥳 2K 🥳

♥Yorumlarımızı ve oylarımızı unutmayalım ♥
Keyifli Okumalar

|∘◦☘◦∘|

Birkaç Gün Önce - Selin

"Selin, Allah aşkına volta atmayı kes artık küçücük kedinin bile başını döndürdün amına koyayım!"

"Kes sesini Gökay gerginim şu an!" dedim kanepeye oturup. Poyraz'ın dersi, Alp'in sunumu, Sıla'nın ise dinlenmesi gerekiyordu. Öyle olunca bu küçük bebeğe bakmak da Gökay ve bana kalmıştı.

"Kızım sorun ne söylesene? Asistanı mı döveyim ne istiyorsun?"

"Of Gökay." dedim gözlerimi devirip. "Sorun o değil şu an."

Oturduğu yere iyice yayılıp başını koltuğun kolundan aşağı sarkıttı. "Sorun ne o zaman?" diye sordu bezmiş sesiyle.

Sorun aslında basitti. Wattpad'de yayınladığım hikayemde okurlarımın en heyecanlı olduğu bölüme gelmiştim ve kalemim durmuştu. Yazamıyordum.

"Hikayeme bölüm yazamıyorum."

"Benim gibi yat beynine kan gitsin biraz." Gözlerimi tekrar devirmiştim ki 'acaba' diye düşünüp dediğini yaptım. Bunun sonucu Pluto'nun oyuncak sanıp saçlarıma dolanması oldu.

"Kediş rahat bırak saçlarımı." diye sızlandım onu saçlarımdan ayırıp battaniyesinin oraya geri koyarken. Bu taktik işe yaramayacaktı sanırım. Gökay da doğruldu yattığı yerden.

"Bana anlat belki anlatırken aklına bir şeyler gelir." Kirpiklerimi kırpıştırdım. Çok güzel bir tavsiyeydi aslında. Bağdaş kurdum oturduğum yerde.

"Anlatıyorum." dediğimde benim gibi oturup dinlemeye hazırlandı. Ağzımı aralamıştım ki konunun ne olduğunu hatırlayınca kaşlarım çatıldı. Yine de hiçbir şey hikayemin önünde engel olamazdı. Silkinip kendime geldim. "Çiftim sonunda birbirlerine olan hislerini anladı, herkes bu anı bekliyordu bölümlerdir."

"Ee?" dedi bir dirseğini koltuğa yaslayıp.

"İnsanları tatmin edecek bir sahne yazmak istiyorum, herkes bunu bekliyordu." dedim yanaklarımı şişirip.

"İyi tamam, sahne nasıl bir şey?"

"Şey, aslında çok klişe bir sahne. Kız hislerini anlayınca dışarıdaki fırtınaya rağmen koşarak soluğunu çocuğun kapısında aldı." Elimle sanki bir kapıyı açıyormuşum gibi yaptım. "Çocuk kızı kapıda sırılsıklam görünce çok şaşırıyor, kız da hızlı hızlı bir nefeste aslında başından beri ondan hoşlandığını itiraf ediyor."

"Yazmışsın işte." Gözlerimi kaçırdım biraz.

"Yazamadım..." Dilini damağına bastırıp cıklar gibi bir ses çıkardı.

"Şimdi senin problemin çocuğun vereceği tepkide mi?"

"Nereden anladın?" diye sordum parlayan gözlerle.

"Kızma ama erkek ruhundan hiç anlamıyorsun." Arkamdaki yastığı kaptığım gibi kafasına fırlattım, havada yakalayıp kendi sırtına koydu. "Bak." dedi. "Bu çocuk bu kızı ne kadardır seviyor?"

Kısa bir an düşündüm. "Yıllardır, ama onun başkasını sevdiğini sanıyordu."

"Tamam o zaman cevap basit. Dudağına yapışırdı orada hiç düşünmeden." Kaşlarımı çattım.