PORTRE ✔

4.9

Biraz ortalığı toparlama bölümüyle karşınızdayımm (Poyraz yok 😢)

♥Yorumlarımızı ve oylarımızı unutmayalım ♥

Keyifli Okumalar

|∘◦☘◦∘|

O gece yaşanan olaylardan sonra insanların arkamızdan dedikoduları büyütmesini istemediğimden her şey normalmiş gibi devam ettim. Tabii bu normalime Doruk kesinlikle dahil değildi. İşleri yokuşa sürmeden bu defteri tamamen kapatacaktım. Ben zamanımı böyle entrikalarla harcamak istemiyordum. Kendimi de böyle olayların tam ortasında bulacağımı hiçbir zaman düşünmemiştim zaten. Hayatımdaki entrika diyebileceğim tek olay annemin aklına geldikçe beni Poyraz'la alakalı sıkıştırmasıydı.

Tatile de birlikte gitmemiz ve fotoğraflarımızın yayılmasıyla birlikte ilişkimizin 'gerçekliğine' ikna olmuştu. Ayrıca babası babamın teklifini de kabul etmişti. Benim isteğim dışında ailelerimiz fazlasıyla iç içe geçmişti kısacası. Pek umurumda değildi. Bize yansıttıkları bir şey yoktu sonuçta.

Bu aralıkta sonradan Poyraz'dan öğrendiğim bir diğer ilginç şey ise ona olan biten Doruk'la alakalı her şeyi Eylem'in haber vermesiydi. Buna nasıl bir tepki vermem gerektiğini kestirememiştim işte. Bir yandan bu kadar ilgili olmasını tuhaf bulsam da bir yandan da endişelendiği için onu haklı buluyordum. Yine de anlamadığım nokta tıpkı Poyraz'ın kafasını karıştırdığı gibi benim de karıştırmıştı. Alp zaten oradayken neden Poyraz'a haber vermişti ki?

Bu soruların cevabını öğrenmeme çok az kalmıştı zaten.

Dersten sonra binadan çıkıp hemen köşedeki banklardan birine oturmuş, saatlerce havasız amfideki blok derste alamadığım oksijeni tek seferde alıp beynimi uyandırmaya çalıştığım sırada yanıma birinin oturmasıyla kapalı olan gözlerimi araladım.

"Selam."

"Selam." Kısa bir sessizlik oldu aramızda. Sonrasında bu sessizliği bozan o oldu.

"Umarım sorun yaşamamışsınızdır."

"Ne konuda?" diye sorarken sonunda yüzümü Eylem'e doğru çevirdim. O bana bakmak yerine ileriye bakıyordu. Omuzlarını silkti.

"Şu Doruk konusunda. Açıkçası daha en başında neden onunla gitmeyi kabul ettin onu bile anlamış değilim."

Eylem çok fazla şey düşünüyor ve çok fazla şey kuruyordu kafasında. Söylediklerini anlamlandırmak benim için gerçekten zor oluyordu. Daha buraya dahil olalı da uzun zaman olmamışken bu laflarını anlamam zaten mümkün değildi.

"Neden etmemeliydim?" 

Gözlerini devirerek bana döndü. "Salak değilsin diye düşünüyorum o çocuğun sana olan ilgisi çok belliydi." Benim gözümde belli değildi. Dışarıdan şu son birkaç ayda nasıl bir izlenim çizdi bilmiyordum ama Doruk iki yıldır tanıdığım, sadece ara ara konuştuğum, asla bire bir kalmadığım bir insandı. Onun hakkında benim hiçbir şey bilmediğim gibi o da benim hakkımda hiçbir şey bilmezdi. Haliyle bağımın bu kadar zayıf olduğu birinin bana karşı sevgilimin olmasına rağmen itiraf etme ihtiyacına gireceği kadar yoğun hisler besleyeceğinin ihtimalini vermemiştim. Hala da vermiyordum. Doruk bana olan hislerinden değil tamamen Poyraz'a olan öfkesinden yapmıştı bunu.

"Benim için belli değildi." dedim kısaca. Eylem kendimi ona açacağım biri değildi. "Belli olsaydı da ondan köşe bucak kaçmak yerine net bir şekilde karşılık vermeyeceğimi söylerdim."