🥳Sürprizz erken bölüm! 🥳
1 Aralık'ta Mizah taginde 13.olmuştuk inanılmaz bir etkileşim artışıydı, hepinize teşekkür ederim. Oy ve yorumlarınızı esirgemeyin olur mu? 🥺❤️
Keyifli Okumalar
Kocaman bir uyarıyla geldim bu sefer fgasdgs
(Uyarı: Bu hikayenin kurgu olduğunu unutmayın, kesinlikle gerçeği yansıtmamaktadır. Az sonra okuyacağınız paragraflardaki durum aldığım birkaç ilhamla birlikte kendi kurguladığım bir şey. Benzeri elbette vardır. İlham aldığım durumu burada yazmayacağım eğer ilgiliyseniz araştırıp bulabilirsiniz ya da yorumlardan sorarsanız söylerim. Bu tarz konularda size bilgi verecek nitelikte olmadığımı, hobi olarak sadece hikaye kurguladığımı unutmayın.)
|∘◦☘◦∘|
"Niye geldin ki?" Sekerek açtığım kapının önünden çekildim yavaşça. Aradan birkaç gün geçmişti. Artık üzerine basabiliyordum, yine de basmamaya dikkat ediyordum.
"Evdekiyle işim bitti, Alp ilgileniyor onunla. Ben de sana bakmaya geldim." İçeri geçip kapıyı kapattı. "Selin üstüne basabildiğini söylemişti." dedi gözlerini bileğime indirip.
"Basabiliyorum ama zorlamayayım dedim." Dudakları kıvrıldı hemen.
"Taşımamı istiyorsan söylesen yeterdi, sakat taklidi yapmana gerek yok."
Arsız arsız arsız arsız arsız arsız arsız arsız arsız arsız arsız arsız arsız...
Homurdanmaya başladım ayağımın üzerine basarak salona ilerlerken. "Niye açtım ki kapıyı zaten?" Hemen ayakkabısını çıkarıp peşimden gelmeye başladı, endişeli bakışlarını sırtım dönük olmasına rağmen hissedebiliyordum. Kendimi kanepeye atıp onu izlemeye koyuldum. "Geldin de ne yapacaksın?" diye sordum huysuz huysuz.
Huysuz görünüşüm bir yana, benimle ilgilenmesinden hoşlandığımı içten içe kabul etmeliydim. Evde tek başıma geçirdiğim şu birkaç acı dolu günümü kesinlikle benim için daha çekilir kılıyordu. 'O' olaydan sonra aramızdaki ilişkide dışarıdan bakıldığında değişen pek bir şey olmamıştı aslında. Muzip 'esprilerinin' dozu artmıştı sadece, tıpkı az önce yaptığı gibi.
Benim kanepeye oturmamdan sonra ağır adımlarla salona girdi o da. Yanıma oturmak yerine Selin'in okuma koltuğuna oturdu, hayal kırıklığına uğramışım gibi hissetmiştim.
"Gözümle görmek istedim sadece." dedi az önceki muzipliğini rafa kaldırıp. "Hem kontrol etmiş oldum bir ihtiyacının olup olmadığını." Başımı salladım aşağı yukarı. Sessizlik oldu. Havanın gerginliği hissedilmeyecek düzeyde değildi ve ben neden böyle olduğunu anlayamamıştım. Meraklı ve sorgulayan bakışlarım ona ihtiyacı olan son iteklemeyi verince derin bir nefes verip ayağa kalktı, ağır adımlarla yanıma gelip oturdu. Ben de biraz dikleştim oturduğum yerde. Bir sorun vardı çok belliydi.
"Bir nedeni daha var gelmemin."
"Bir şey mi oldu?" diye sordum endişe yavaştan vücuduma yayılırken. Başını iki yana yavaşça salladı sakinleştirmek ister gibi.
"Olmadı, sadece sana söylemem gereken bir şey olduğunu düşünüyorum. İleride öğrenirsen kötü bir tepki verebilirsin belki." Kaşlarımı çattım iyice. Tamamen doğrulup onun gibi oturdum ben de, yüzüne baktım doğrudan.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
PORTRE ✔
RomantikYarı Texting ❝Yüzünü çok sevdim, ödünç alabilir miyim?❞ dedim birden gözlerimi gözlerine dikip. Nasıl olsa bir daha karşılaşmamız pek mümkün değildi, hem bu fırsatı kaçıramazdım hem de bu cesareti bir daha bulamazdım. Ağzımdan çıkan kelimelerin anla...
