after 2 years later
jin: ထယ်ယောင်းရေ နေ့လည်စာရပြီ လာစားလှည့်အုံး
tae: ဟုတ်ကဲ့ hyung
jin တစ်ယောက် အနောက်ဘက် လယ်ကွပ်ထဲ နေပူပူမှာ အလုပ်လုပ်နေရှာတဲ့ ညီဖြစ်သူကို အိမ်နောက်ဖေးပေါက်ကနေ ထမင်းစားမို့လာရန် လှန်းခေါ်ပြီး ထမင်းဝိုင်းပြင်ကာ အသင့်စောင့်နေလိုက်သည်
ခဏအကြာ ကိုယ်လက်တွေဆေးကာ ဝင်လာတဲ့ထယ်ယောင်းက ထမင်းဝိုင်းမှာ ဝင်ထိုင်လေရဲ့
jin: ဟော နေပူထဲကလာပြီး ခြေထောက်တွေသွားဆေးလာတယ် မင်းတော့အပူရှပ်တော့မှာဘဲ ထယ်ယောင်းရယ်
tae: ဟီး ခြေထောက်တွေက ရွံ့တွေနဲ့ညစ်ပတ်နေတော့ မဆေးဘဲ အိမ်ပေါ်မတတ်ချင်လို့ပါ hyung ရဲ့ ရပါတယ် ဘားမှမဖြစ်ပါဘူး ကျွန်တော်ကဆေးနေကြဘဲဟာ ပြီးတော့တကယ်လို့ အပူရှပ်ရင်လဲ hyung တို့ ရှိတာဘဲ ကုပေးပေါ့ဗျာ
jin: အေးအေး ပြောထားအုံးပေါ့ ဖျားရဲဖျားကြည့် အပ်အကြီးဆုံးနဲ့ကို ဆေးထိုးပစ်မှာ
tae: ဟားဟားးး hyung ကလဲ
jin: ကယ်စားစား ဒီမှာ မင်းကြိုက်တဲ့ ဟင်းတွေချက်ထားတယ်
tae: ဟုတ်ကဲ့ jin hyung
ထယ်ယောင်း ခူးခက်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဟင်းပွဲတွေကို မျက်စိဝေ့ကြည့်ရင်း စားပွဲအလည်က ကြက်သားဆီပြန်ချက်လေးဆီ အကြည့်ရောက်မိတော့ jin hyung ချက်ကြွေးတဲ့ ကြက်သားဟင်းကိုအရမ်းကြိုက်တာဘဲလို့ပြောကာ ထမင်းကိုမိန်ရေရှက်ရည်စားတတ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သတိရမိပြန်သည်
နေနိုင်သူကြီးကတော့ ၂ နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်ကာလ ကြီးကို အဆက်သွယ်တောင် တစ်ချက်မလုပ်ဘဲ နေနိုင်ပေမဲ့ ကိုယ့်မှာတော့ ရူးမတတ် လွမ်းနေခဲ့တာ လိမ်လို့မရတဲ့အမှန်တရားတစ်ခုပင် အလွမ်းဆိုတဲ့ ဝေဒနါကိုခံစားဖူးသူတိုင်း သိကြမှာပါ
ဘယ်လောက်ဘဲ မေ့ထားမေ့ထား တစ်ချက် ကလေးသတိရမိလိုက်တာနဲ့တင် ရင်ဘတ်ထဲမှာနင့်နေအောင်ခံစားရတာဗျ ရူးရူးမိုက်မိုက် ချစ်ခဲ့မိတဲ့ဟောဒီ့က ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့ ကောင်အတွက်ကတော့ နောက်ကျောလေး ဆင်တူတဲ့လူတွေ့ရင်တောင် ဒါမှမဟုတ် နာမည်လေးဆင်တူရိုးမား ကြားမိရင်တောင် ဒါမှမဟုတ် သူကြိုက်တတ်တဲ့အစားစာလေးတွေ မျက်စ်ိရှေ့ရောက်လာရင်တောင် မေ့ထားခဲ့တဲ့ထိုကောင်လေးအကြောင်းတွေက ချက်ချင်းကိုဆို့နစ်လာစေတဲ့အထိ ဒီကောင်မင်းအပေါ်ရူးသွပ်ခဲ့ရတာ မင်းမသိရိုးလား ကလေးငယ်ရယ် မင်းမို့လို့ကိိုကို့ကို အကြာကြီးပြစ်ထားရက်တယ်
YOU ARE READING
The Bodyguard(Complete)
Fanfictiontae: ငါ့ညီလေးရဲ့သေဆုံးမှုအတွက် မင်းတို့သေချာပေါက်ပြန်ပေးဆပ်ရမယ် ငါ့ဆီကတန်ဖိုအကြီးဆုံးအရာဖြစ်တဲ့ ငါ့ညီလေးကိုလုယူခဲ့တဲ့အတွက် ခင်များတန်ဖိုးထားတဲ့ ခင်များရဲ့သားကိုလဲ ကျွန်တော်မရရအောင်ပြန်လုယူပြမယ် jk: ဘာလို့လဲ ဘာလို့ကျွန်တော့်ကိုအခုလိုလုပ်ရတာလဲ ကျွန...
