Ottilie Virses Lang, a half-witch, half-human, inherited a haunted house from her late father. Hoping to summon his spirit, she performed a ritual from an old book she found in the house. But things went wrong when she messed up the spell, accidenta...
Maaga talaga akong gumising para lang sa asungot na 'yon. Mabuti na lang at hindi ako nahirapan sa pag-cast ng spell. Kahit papaano ay may alam pa din naman ako kung paano gamitin ang gift ko.
Kaya nang matapos ako sa responsibilidad ko kay Plutus, gumayak na ako para magpunta ng academy kung saan ako lumipat ng school.
Crimson academy was known as a school for gifted people. Lahat ng gustong matuto ng magic at hasain pa lalo ang mga gifts nila ay pwedeng-pwede mag-enroll dito.
Ngunit hindi lang iyon ang pakay ko sa school na 'to. May mas malalim pa akong dahilan kung bakit sa CA ko napiling magtransfer.
My best friend Elena was brutally murdered one month ago in this school and I have one solid proof na makakapagpatunay na sa school na ito nag-aaral ang suspect.
There’s no such thing as a perfect crime because that idiot accidentally left behind their school badge at the crime scene. Thankfully, nakuha ko ito bago pa ako maunahan ng kapulisan. I really love my childhood friend, but that murderer took her life away, and there's no forgiveness to that criminal.
Bukas na ang pasukan, kailangan ko na ipasa ang mga kulang kong requirements. Pagtapos ko namang magpasa ng requirements, mag-aapply pa ako as student assistant sa school. I needed money, and more importantly, I needed a reason to stay longer at the academy while I searched for evidence.
Nang makapasok ako sa malaking gate ng academy, kailangan ko pa maglakad ng pagkahaba-haba para lang makarating sa mismong campus ng school. Jusko porsanto, mukhang sa paglalakad pa lang ay mauubos na ang oras ko.
Kailangan ko na talagang bumili ng bike para magamit bilang service. Malapit-lapit lang naman ito sa bahay ko kaya keri na.
Hindi naman nagtagal ay nakarating din ako sa mismong office kaya naipasa ko na ang mga kulang na requirements ko. Inabutan na din ako ng dalawang set ng uniform at isang PE.
"Pakisoot nito bukas, ineng," turo ng staff sa'kin. "No uniform, no entry, okay?"
"Okay po, salamat," ngiting saad ko. "Saan po ako pwede pumunta para mag apply bilang student assistant?"
"Punta ka sa second floor, office of admission and scholarship," tuloy-tuloy na turan nito at saka muling bumalik na sa ginagawa nito.
Tahimik kong binaybay ang daan patungong second floor. Sa laki ng school na 'to, paniguradong maliligaw ka talaga. Mabuti na lang may dala-dala akong mapa. Nang makita ko ang office na sinabi ng staff, walang patumpik-tumpik na pumasok ako sa loob.
After ng isang oras, natapos din ang kalbaryo ko. Muntik ng hindi palarin mabuti na lang at may isa pa silang slot.
Paglabas ko ng office saka naman kumulo ang tiyan ko. Hindi pa nga pala ako nag-aagahan.
Speaking of agahan, kumain na kaya si Plutus?
Teka, bakit ko ba iniisip ang asungot na 'yon? Pake ko sa kan'ya kung kumain na siya. Pasensyahan kami dahil hindi ako marunong magluto.
I was heading down the stairs when disaster struck. My foot slipped, and suddenly I was falling forward.
My soul almost left my body.
Before I could crash face-first into the floor, someone grabbed the back of my collar and pulled me upright.
Muntik na 'kong mag-agaw buhay! Taragis!
I stood there, frozen, my heart pounding as I turned to see who had saved me. I nearly choked.
The guy who saved me was ridiculously handsome. Black hair, deep brown eyes, broad shoulders, basically my exact type.
Oh crap!
Umayos ka nga, Ottilie!
I shook my head and without thinking, slapped my face right in front of him.
Wala akong oras para sa mga puppy love na 'yan. This is not the right time to admire someone. I have too many problems to deal with, at ayoko ng magdagdag pa.
Ngunit mukhang nagulat ko ata si pretty boy dahil nanlalaki ang mga mata nito ng makita kung paano ko sinampal ang sarili ko.
"Are you... okay?" he asked, looking both amused and concerned.
Nagmadali akong umalis para iwan ang kahihiyan na ginawa ko kanina. Ngunit sa pagbaba ko ng hagdan, napansin kong bumaba din ito at sinundan ako sa paglalakad.
"I’m heading to the cafeteria," he said, almost nonchalantly.
"Ay, ako din."
He smirked. “Then come with me. Are you a transfer student?”
I nodded. "Yeah. I just moved here from the city."
He nodded in understanding, his hands casually stuffed in his pockets. "Crimson Academy’s pretty famous. You made a good choice coming here."
"Oo nga eh," labas sa ilong na sagot ko. Though, mas malalim ang dahilan ng pagpunta ko dito.
I didn’t come here for prestige.
I came here to find Elena’s killer.
Sure, Crimson Academy was famous, and I was lucky to have passed the strict entrance exams, but my purpose was clear.
I was here for answers.
I want answers.
When we reached the cafeteria, I grabbed a tray and picked some food before sitting near the window. Weirdly enough, the guy sat across from me without even asking.
"Mind if I share the table?" he asked, though he was already sitting. "It’s pretty lonely eating alone."
Nagkibit-balikat ako, "Sige lang."
We ate in silence for a few minutes, which was fine with me. Pero nagsalita na naman siya.
“Name’s Slate Van,” he introduced casually, leaning back in his chair.
Wala tuloy akong choice kundi magpakilala din, "Ottilie."
Infernes, maganda ang pangalan niya, bagay na bagay sa mukha niya. Hindi katulad no'ng prinsipeng dimunyu, ang pangit ng pangalan katunog ng puto, pwe!
We kept talking while eating. Slate told me he was a second-year student and the drummer of a band. Apparently, they were still searching for a vocalist who could also play bass.
I raised an eyebrow, "Wow, talaga? Good luck with that. Violin lang ang kaya kong tugtugin eh."
I immediately regretted sharing that little fact.
Slate’s eyes lit up. "A violinist, huh? That’s rare. You should play for the band sometime."
I shook my head quickly. "No, no, I’m just an amateur. Pangkwarto lang, ganon."
He smirked like he didn’t believe me at all.
After lunch, we finally went our separate ways.nSana makalimutan niya ang mukha ko sa araw ng pasukan. Madami na akong problema dong, 'wag ka ng dumagdag pa, okay?
Nang maghiwalay kami ng landas ni Slate, dumiretso muna ako sa mall para mamili ng school supplies at saka stocks na din. Tuturuan ko na lang ang sarili kong magluto dahil kung hindi ako matututo abah tag-gutom tayo nito.
Nang makauwi ako sa bahay, nakabukas na ang mga ilaw sa buong bahay. Dahil sa sobrang bigat ng mga pinamili ko basta ko na lang hinagis sa couch ang mga pinamili kong school supplies at saka dumiretso sa kusina. Uunahin ko muna isalampak 'tong mga frozen food sa ref, baka masira.
Grabe ang kalat tuloy ng kusina, pero keri lang 'yan, mamaya ko na linisin, busy pa ako mag refill ng ref.
"What in the hell is this!" Plutus suddenly growled behind me, gesturing angrily at the disaster inside the kitchen.
To be continued...
Ricky Shen as Plutus Curse
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.