OTTILIE VIRSES POV
I got home, completely drained from all the schoolwork, and worst of all, Plutus' threats were still hanging over my head. But the moment I stepped inside, I froze. I blinked a few times, wondering if I had somehow walked into the wrong house.
What... what happened?
Wala sa sariling nasampal ko ang sarili ko, baka kasi namamalikmata lang ako.
Pero gano'n pa din.
Bahay ko pa ba 'to? Asan na 'yong makaluma kong mga kagamitan. Hindi ko na halos makilala ang sarili kong pamamahay.
Wala na ang luma kong sofa, ang sira-sira kong tv, at ang malapit ng mapunding ilaw ko. Everything was brand new. And not just new, but ridiculously expensive-looking.
Nagmadali akong tumakbo sa kusina at bigla na lang nasilaw sa kumikinang na mga bagong appliances.
There's sleek refrigerator, a fancy oven, brand-new tables and chairs, and neatly arranged utensils that looked straight out of a showroom.
I quickly opened the fridge. It was full of food. Meat, drinks, vegetables, everything. When I checked the pantry, I almost lost my mind. It looked like a mini grocery store with shelves packed and perfectly organized.
Okay, anong kagaguhan ang nangyayari ngayon?
Pwede na akong mabuhay ng ilang buwan nito kapag nagka zombie outbreak sa dami ng stocks ko.
Huminga ako nang malalim habang iniisip kung sino ang may pakana nito. Pero isa lang talaga ang pumasok sa isipan ko eh.
The crazy level of organization gave it away.
Si Plutus lang naman ang abnoy sa bahay na 'to.
Parang naubos bigla lahat ng energy ko sa katawan kaya bumalik ako sa living room at bagsak na humiga sa sofa. Nakatingin lang ako sa kisame, masyado akong na-overwhelmed sa bilis ng pangyayari.
Oo, hindi na mukhang haunted house ang bahay ko, pero sobra naman yata ito. Mas gusto ko 'yong vintage style, mas malakas ang dating.
Saan naman kaya nakakuha ng pera ang isang iyon? Huwag ko lang talaga malaman na galing sa masama ang pinangbili niya ng mga ito kundi palalayasin ko siya sa bahay ko. Panigurado pati ang kwarto no'n ay puno na ng mga kung ano-anong mamahaling gamit.
I laughed bitterly.
"Ang saya talaga mabuhay," sabi ko sa sarili ko. "Tangina."
Before I knew it, I had drifted off to sleep, too tired to even process how upside down my world had become.
~~~
I woke up to the most delicious smell drifting out of the kitchen. Para akong zombie na tumayo at saka naglakad papasok sa kusina.
When I stepped into the kitchen, there was Plutus, standing tall in front of the stove, wearing my spongebob apron.
Napansin niya siguro ang pagpasok ko kaya lumingon ito sa'kin. Nang makita nito ang postura ko, agad na napataas ang kilay nito.
“Every time you come home from school, you collapse like a tired old granny,” he grumbled with a look of disgust. “Humans are unbelievably weak. One little day outside and you’re already dying.”
Hindi ko pinansin ang pagka-oa nito at naupo na lang sa high stool ng counter. Kung hindi naman ako ipinanganak na half-human, half-witch hindi naman sana ako ganito kahina.
Napabuntong-hininga ako, "Bata pa lang ako, mahina na talaga pangangatawan ko." Mahina kong sabi bago ipinatong ang ulo ko sa counter.
Nakita kong napapa-iling si Plutus bago bumalik sa niluluto nito.
BINABASA MO ANG
Depression Plutus (Curse #4)
AcciónOttilie Virses Lang, a half-witch, half-human, inherited a haunted house from her late father. Hoping to summon his spirit, she performed a ritual from an old book she found in the house. But things went wrong when she messed up the spell, accidenta...
