22.10.2004

3 0 0
                                        

Głowa mi pęka, czuję się coraz gorzej. Znowu mi się okres zaczął, na co nie jestem gotowa. Doskonale wiem że znowu będę umierać z bólu i będę słyszeć, jak zjebana jestem. Mam urodziny za pięć dni, na które nie jestem w ogóle gotowa. 17 lat...
Myśląc o tym że zaraz kończę liceum, boje się że życie minie mi przed oczami za szybko, że zanim się obejrzę, umrę i nie na cieszę się życiem. Tak bardzo się boje tego. Nie chcę starości, teraz mam problem z kręgosłupem, to co dopiero na przyszłość... Czy tylko ja się tak boje przyszłości że płakać mi się chce?
Ostatnio się popłakałam u psychologa szkolnego. Zapytał mnie za co przepraszam najczęściej. Potrzebowałam popłakać, wyrzucić to z siebie. Odpowiedziałam mu że za siebie i wtedy wszystko ze mnie wyleciało. Nie umiałam się powstrzymać, to było za dużo dla mnie. Nie żałuję że się popłakałam, czuję się o niebo lepiej. Powiedziałam mu wszystko co siedziałam mu na sercu, wraz z tym że miałam ochotę się zajebać ostatnio. Że o mało nie sięgnęłam po coś. W końcu ktoś chciał mi szczerze pomoc. Bałam się że wezwie karetkę do mnie, ale obiecałam sobie (co mu powiedziałam) że jestem czysta od 12-tego roku życia i nie powtórzy się to. Muszę tylko zając się sobą w końcu

To już koniec opublikowanych części.

⏰ Ostatnio Aktualizowane: Oct 22, 2024 ⏰

Dodaj to dzieło do Biblioteki, aby dostawać powiadomienia o nowych częściach!

I needed love...Opowieści tętniące życiem. Odkryj je teraz