အပိုင်း9
ဂျောင်ဂု ...ဒီနေ့ ထယ်ယောင်းကျောင်းကို လိုက်သွားမှာဖြစ်သည်။..သူမနေ့က ရတဲ့အချက်အလက်တွေကြောင့်တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စဉ်းစားခဲ့ရတာကြောင်ပင် ..သူ့စိတ်ထဲ ဘယ်သူရှိနေမလဲ ဘေးကသူတွေကတော့မသိနိုင်၊ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမျက်နှာမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ ဂျောင်ဂုအောက်ထပ်ကိုဆင်းလာတော့ ယူဆွန်းနဲ့ အွန်းယူမှာ မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ပါးစပ်များပင်အနဲငယ်ဟ သွားတော့လေသည်။
သို့သော်လည်းသူတို့မျက်နှာကိုပြန်၍ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။မှန်ပါသည် ဂျောင်ဂု၀တ်လာပုံမှာ ပုံမှန် အလုပ်သွားနေကြ ၀တ်တဲ့ Formal Suit နဲ့မဟုတ်ဘဲ ရိုးရိုး အနက်ရောင်တီရှပ်အကျီအကျပ်ကိုမှ စတိုင်ဘောင်းဘီ နဲ့တွဲ၍ ၀တ်ထားတာကြောင့်ပင် ။သို့သော် သူမျက်နှာ၏ တည်ကြည်နေပုံမှာ 22 နှစ်ပင်မထင်ရ။ လက်တိုဖြစ်နေတာကြောင့် လက်တစ်လျောက်ထိုးထားတဲ့ တက်တူးတွေက အနုပညာရှင်ဆန်စွာ...ရှည်လျားသောအရပ်ကြောင့် အကြည့်မလွဲချင်အောင်ပင် ယူဆွန်းနဲ့အွန်းယူကလည်း ဘယ်လောက်ပင်တွေ့ဖူးနေပါစေ...မျက်တောင်မခတ် သူတို့bossကို ငေးလျှက်.....
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
" ကိုယ် တစ်ခြား ကား ငှားသွားမှာ..အနောက်ကလိုက်ခဲ့..မင်းတို့အုပ်စုက၊ နောက်ပြီး မနေ့က ကိုယ်ပြောထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ထားတယ်နော် လွဲတာမလိုချင်ဘူး.."
"ဟုတ်ကဲ့ ...boss"
"ဟုတ်ကဲ့..boss.."
"Ok.....အပြင်ရောက်ရင် မပြောရစေနဲ့နော် ...သူနဲ့ပတ်သတ်ပြီးလွဲတာ ကိုယ် အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး..."
ဂျောင်ဂုလည်း သူ့တပည့်နှစ်ယောက်ကို လိုအပ်တာများ ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး ထယ်ယောင်းရှိရာသို့ taxiငှား၍ထွက်လာခဲ့သည်။ တစ်ချို့သော လမ်းစဉ်များကို သူ့တပည့်များနဲ့ သူသာ သိပါလိမ့်မည်။
