အပိုင်း 21
"ဘာ!!!!! မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်နေကြတာလဲ...သခင်လေးက အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား...boss သိရင် မင်းတို့သေပြီပဲ..."
" ........."
"ဆက်စောင့်ကြည့်..သတင်းထပ်ပို့ထား ထပ်မလွဲစေနဲ့တော့.."
' သေပြီပဲ boss ကိုဘယ်လိုပြောရမလဲ...သခင်လေးကအရေးကြီးတယ်..သေလည်းသေပါစေတော့..ဟူး....'
ယူဆွန်းလည်း သတင်းအမြန်ပို့ရန် bossဆီကို ထွက်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။
..ဂျောင်ဂု အစည်းအဝေးပြီးတော့ .နေ့လည်စာ စားချိန်လောက်တွင် ..ကလေးငယ်ဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ဖုန်း၀င်ပေမဲ့ ကိုင်မဲ့သူကမရှိဖြစ်နေသည်။ဒါကြောင့် ကလေးငယ်အတွက် စောင့်ကြည့်နေသည့် ကင်မရာကို ဖွင်လိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်သောအခါ ကင်မရာက မငြိမ်နေဘဲ ပြေးလွှားနေသလိုဖြစ်နေတာမို့..မျက်ခုံးတို့တွန်းချိုးကုန်တော့သည်။ ကလေးငယ်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ..ဂျောင်ဂု ချက်ချင်း ယူဆွန်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
" ယူဆွန်း..၀င်လာခဲ့"
ယူဆွန်းလည်း bossအခန်းရှေ့ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် bossခေါ်ခြင်းနဲ့ တန်းတိုးလေတော့သည်။
"ယူဆွန်း ..ကလေးငယ် ကိုစောင့်ကြည့်နေတဲ့ ကင်မရာမငြိမ်ဘူး ..ဘာဖြစ်နေတာလဲ.."
"Boss.....အခုပဲ လာပြောတော့မလို့ပါ..သခင်လေးဆေးခန်းမှာပါ..ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပေမဲ့..အနဲငယ်ဒဏ်ရာရသွားပါတယ်အခုပဲ s1အဖွဲ့က သတင်းပို့ထားပါတယ်"
"တောက်စ်...အဲ့ဒါကို ကိုယ်ခေါ်မှ ၀င်လာရလား...မနက်ကဘာပြောခဲ့လဲ ..အခုချက်ချင်း..ကားသွားထုတ်ခဲ့.."
"ဟုတ်ကဲ့.."
သေချင်လို့ ကိုယ့်လူကိုလာထိရတာလား.!!....
///////////////
ဂျောင်ဂု ကုမ္မဏီနဲ့ ကျောင်းကအနဲငယ်သာအလှမ်းဝေးသည့်အတွက် မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်သာ မောင်းနှင်ရသည်။ ဂျောင်ဂုတို့ ၀င်ရောက်လာသောအခါ နေ့လည်ကျောင်းမတက်သေးတာကြောင့် ကျောင်း၀န်းထဲတွင် ကျောင်းသား ၊ကျောင်းသူ ပေါင်းများစွာ ရှိကြလေသည်။ ဂျောင်ဂုလည်း ယူဆွန်းခေါ်ဆောင်ရာ နောက်ကို တည်တန်းနေသောမျက်နှာဖြင့် လိုက်ပါသွား၍ သူ့ကို ငေးကြည့်နေကြပါသော ယော်ကျား၊မိန်းမအကုန်လစ်လျူရှု့ထားရင်း ပူပန်သောစိတ်ဖြင့် ကလေးငယ်ရှိရာဆီသို့..........
"ဂျီမင်း..အဆင်ပြေပါတယ်..နဲနဲပဲ ယောင်တာပါ.ကျောင်းတက်တော့မယ်ထင်တယ်..နေ့လည်စာမစားရသေးဘူးလေ.."
