အပိုင်း 33
ဂျောင်ဂု ဧည့်ခန်းထဲကနေ အပေါ်ကို တက်မည်အပြု....
"ကျွန်တော့်လုပ်ရက်တွေအတွက် .ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မလား..ကျွန်တော်..ထယ်ယောင်းလေးကို တောင်းပန်ချင်ပါတယ်..အဲ့ဒါမှ ကျွန်တော့်စိတ်လုံခြုံမယ်ထင်ပါတယ်..အကိုပြောသလို ကျွန်တော်က အကို့ကို စွဲလမ်းနေတာဆိုရင်တောင်လွယ်လွယ်နဲ့တော့ စွန့်လွှတ်နိုင်မယ်မထင်လို့ ..အချိန်ပေးပါ..အကို..."
ဂျောင်ဂုသည် နောက်ကျောမှထွက်လာသောစကားသံတို့ကြောင့် နားထောင်လိုက်ပြီး ဂျီဝူဆော့ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်မိလိုက်သည်။ ထို့နောက်..အွန်းယူကိုဖုန်းနဲ့ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ကလေးငယ်ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။ တကယ်ဆို ကလေးငယ်နဲ့မတွေ့စေချင်ပေမဲ့ ကလေးငယ်ကို လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်စေချင်သည်။ ကလေးငယ်ကတော့ခွင့်လွှတ်မှာအသိပေ။နောက်တစ်ချက်က သူတို့နှစ်ယောက်အိပ်တဲ့ အခန်းကိုဘယ်သူမှ မ၀င်စေချင်ပါ..အိမ်အပေါ်ထပ်ကိုလည်း ပိုလို့တောင်သူစိမ်းတွေကိုမတက်စေချင်တာကြောင့်ပင်....။
အွန်းယူတစ်ယောက် boss စာပို့တာနဲ့တစ်ပြိုင်နက်. သခင်လေးရှိရာ အခန်းတံခါးကို ဘဲလ်တီးလိုက်တယ်။အခန်းတိုင်းသည် အသံလုံစနစ်နှင့် လက်ဗွေ scanများကို ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်းဖွင့်လာသည်နှင့် သခင်လေးသည် ခုနက ၀င်သွားသည့်အတိုင်း ကျောင်းအကျီလေးကို ၀တ်ဆင်ထားလျှက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာထားဖြင့်..
"အကို..ကိုကို..ကိုကို..ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်...ဘာဖြစ်လို့လဲ.."
မျက်ရည်အဝဲသားဖြင့်မေးလာပါသော သခင်လေးသည် သူတို့ bossကို စိုးရိမ်ကြီးနေပုံ၊..အသက်ငယ်ရွယ်သော်ငြား..သခင်လေး၏ ချစ်တက်ပုံမှာ သူမတူအောင်ပင်..သူသာဆိုအဲ့လိုချစ်တက်ပါ့မလား..မဆီမဆိုင် ဟိုနွားကောင်ကိုမြင်ယောင်လိုက်သောအခါ သူ့ခေါင်းကို ပြန်ရိုက်လိုက်တော့သည်။
သူလည်း သခင်လေးပူပန်မှု့လျော့ကျအောင် ပြုံး၍ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး..
"မဟုတ်ပါဘူး..သခင်လေး..bossခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ပါ.."
အွန်းယူ စကားမဆုံးခင် လျှင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် အပြေးသွားပါသော သခင်လေးကြောင့် အွန်းယူခေါင်းကျိမ်းသွားရသည်။bossတွေ့ရင် သူတော့ အထောင်းခံရတော့မယ်။ သူလည်း သခင်လေးနောက်ကို အပြေးလိုက်သွားမိလိုက်သည်။
