အပိုင်း 19
ဘာလိုလိုနဲ့မနက်ဖြန်တောင် ကျောင်းတက်ရတော့မယ်။ကိုကိုက အရေးကြီး အလုပ်ကိစ္စရှိလို့ဆိုကာ မနက်က ထယ်ယောင်းပြင်ဆင်ပေးသမျှကို ၀တ်ဆင်ပြီး သူ့ကိုလည်း ပါးချိုင့်လေးတစ်ဖက်ပေါ်အောင်ပြုံးပြ၍ ထွက်သွားလေသည်။ သူသိသလောက် တစ်ခြားသူနဲ့ဆို တည်တံ့နေသလောက် သူ့ကိုဆို အမြဲပြုံးပြပြီး လေသံချိုချိုလေးနဲ့ ပြောတဲ့ကိုကို့ကို သူသိပ်ချစ်မြတ်နိုးရပါသည်။အလုပ်ကိစ္စပြီးတာနဲ့ပြန်လာမယ်လို့လည်းပြောသွားသေးသည်။ ထုံးစံအတိုင်း အကိုအွန်းယူကတော့ သူကို့ စောင့်ရှောက်ဖို့ ထားထားခဲ့တယ်တဲ့လေ။
ကိုကိုကတော့လေ..သူ့ကို ကလေးလေးထင်နေတာလားမသိဘူး...သူဒီအိမ်ကို စရောက်ကတည်းက ကိုကိုက အလုပ်ရှိရင်တောင် အိမ်မှာ အလုပ် လုပ်တာ များသည်။ တစ်ခါတစ်လေမှ အပြင်ထွက်တက်တာ .။သွားရင်တောင် ၃နာရီထက်ပိုမကြာတက်ပေ။ထမင်း စားချိန်တိုင်း ကိုကိုက ပြန်လာတက်ပြီး အမြဲသူ့အနားမှာ အရိပ်တကြည့်ကြည့်ရှိနေပေးတက်သည်။ အခုတော့ ကိုကိုမရှိတော့ ထုံးစံအတိုင်း ခြံထဲရှိ ဘန်ဂလိုလေးထဲတွင် ထိုင်၍ ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်တွေးနေလေတော့သည်။
အကျီအဖြူရောင် လက်ရှည်လေးနဲ့ ဘောင်းဘီ အဖြူရောင်အရှည်လေးကို ၀တ်ဆင်ထားတဲ့ ထယ်ယောင်းလေးဟာ ခြံထဲရှိ ပန်းလေးတွေကို ဟိုကိုင်ဒီကိုင်လုပ်နေပုံမှာ သက်ရှိနတ်သားလေးသဖွယ်။ ပန်းလေးတွေကို ကိုင်ပြီးပြုံး နေပုံလေးက ဘေးနားက ပန်းလေးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ပန်းလေးတွေရဲ့ ဖြစ်တည်မှု့တွေတောင် လျော့ကျသွားမလားစိုးရိမ်မိပါရဲ့...ပင်ကိုယ်ဆံပင် ရွှေအိုရောင်လေးနဲ့ လှိုင်းတွန့်ဏ္ဌာန် ကောက်နေပုံက ထူးခြားလှပစွာ.....
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
