အပိုင်း 41
ကြီးမားသော အဆောက်အအုံရှေ့ကို ထိုးစိုက်ရပ်လိုက်ပါသောနောက်ဆုံးပေါ် ကား ၅စီး ။ ထိုကားများရဲ့ အလယ် ၃ စီးမြောက်ကားထဲမှ ဆင်းသက်လာပါသော ကောင်လေးနှစ်ယောက်....ထိုကောင်လေးနှစ်ယောက်ရဲ့ အနောက်နှင့် မမြင်ရသော နေရာများတွင် သက်တော်စောင့်များက ဒုနဲ့ဒေး..။
ထယ်ယောင်းနဲ့ ဂျီမင်း ကုမ္မဏီထဲ ရောက်တော့ အကုန်လုံးက ခေါင်းများကို အောက်ကိုငံ့၍ ဦးညွှတ်ကြသည်။ အရင်က ဒီလိုတွေကို မနေတက်ပေမဲ့ အခုတော့ နှစ်ယောက်စလုံး အသားကြသလိုပင်...ထယ်ယောင်းကော ဂျီမင်းကောကပါ အပြုံးချိုချိုလေးတွေနဲ့ ပြန်လည် ဦးညွှတ်ရင်း အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ CEOရုံးခန်းထဲသို့တက်သွားလေတော့သည်။ သေချာပေါက် ယူဆွန်းနဲ့ အွန်းယူလည်းအပါအ၀င်ပေါ့......
အပေါ်ဆုံးထပ်ရဲ့ CEO အခန်းရှေ့တွင် ရှိနေပါသော အတွင်းရေးမှူးမမက ထယ်ယောင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရယ်ပြနှုတ်ဆက်လေသည်။
"မဂ်လာပါ..မောင်လေးတို့..."
"ဟုတ်အမ.."
ထယ်ယောင်းကော ဂျီမင်းကော ရယ်မော၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး..ရုံးခန်းထဲရှိရာသို့ နှစ်ယောက်သား၀င်သွားလိုက်ကြသည်။ အခန်းထဲတွင် တကယ့် ceoဆိုသည့်အတိုင်း အပြင်အဆင်များသည် တော်၀င်ခမ်းနားလှပါသည်။ ဘယ်လောက်ပဲ ရောက်ဖူးရောက်ဖူး ထယ်ယောင်းတို့ကတော့ အမြဲအံ့ဩလျှက်သား..
ယူဆွန်းသည် အွန်းယူကို ရုံးခန်းထဲ ထားခဲ့ပြီး သခင်လေးတို့နှစ်ယောက်ဘေးတွင် နေစေလိုက်သည်။
"အွန်းယူ ..bossဆီ ငါ ခဏ သွားလိုက်ဦးမယ်နော် ..အပြင်ကနေ သခင်လေးတို့အတွက်ကော ၊မင်းအတွက်ပါ မုန့်မှာထားပေးတယ်....စားလိုက်ဦး.."
"အင်..မြန်မြန်ပြန်လာနော်..မုန့်ကကော များများမှာထားတယ်မလား..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ..အများကြီးမှာထားပါတယ်ဗျ.."
ယူဆွန်ူသည် အွန်းယူကိုအသဲယားစွာ..ခေါင်းလေးမှဆံပင်ေလးများကိုပွတ်သပ်၍ အပြင်သို့ထွက်သွားလေတော့သည်။
