VENGANZA✔

S1_|Chapter 15

"ඇයි මට එන්න කිව්වෙ?"

ජිමින් ඇහුවෙ උඩ බැල්කනියට වෙලා එළිය බලාගෙන ඉන්න ටේගෙන්.ඒත් ටේගෙ ඇස් තිබුනෙ එළියෙ ගාඩ්න් එකේ ජෙනී හා සෙන් එක්ක හිටපු ජන්කුක් ගාවයි.

"ආ...මේක ගන්න."

ටේ එයාගෙ අතේ ගුලි කරන් හිටපු මුද්ද ආපහු ජිමින්ගෙ අතට දුන්නා.ජිමින් දැක්කා අනිත් මුද්ද මේ වෙද්දිත් ටේ එයාගෙ ඇගිල්ලට දාගෙන ඉන්න බව.

"ටේ?"

"ඇයි?"

"මොකද වුනේ?"

ජිමින් අහපු දේට උත්තර නොදීම ටේ අනිත් පැත්ත හැරිලා යන්න හැදුවා.ඒත් ආපහු දෙයක් මතක් වෙලා වගේ ජිමින්ගෙ පැත්තට හැරුනු ටේ...

"ඕක දාගන්න ජේ...මම එයාට හැමදේම කියලා තියෙන්නෙ.අනික...ඔයා ජෙනී එක්ක කතා කළොත් හොදයි.මොකද එයා කළේ මං කියපු දේ විතරයි.හැමදේම කළේ මමනෙ.ඒවට අනිත් අයගෙන් තරහා පිරිමහන්න එපා."

එහෙම කියලා ටේ එතනින් ගියත් එයා ඉන්නෙ මොකක්ම හරි අවුලකින් කියලා ජිමින්ට තේරුනා.

8.00p.m

එයාලා කට්ටියම හිටියෙ එහෙට ආව පළවෙනි දවසෙ ගිය රෙස්ටූරන්ට් එකට.ටේට එතනින් රෑ කෑම ගන්න ඕනෙ කිව්ව නිසයි පස් දෙනාම එතනට ආවේ.

හැබැයි අද ටේගෙ වෙනසක් තිබ්බා.ජන්කුක් එයාලා එක්ක ඉන්න හැම වෙලාවෙම වගේ කවුරු එයාලා වටේ හිටියත් ටේ කළේම ජන්කුක්ගෙ වටේ කැරකෙන එක විතරයි.අඩුමගානේ අතකින් හරි අල්ල ගන්න ටේට ඕන වුනා.

ඒත් අද ටේ,ජන්කුක් එක්ක එහෙම හැසිරුන්නෑ.එයා සෙනුයි,ජෙනීයි එක්ක ඉස්සරහා වෙලා කියව කියව ගියා මිසක් නිකමට වත් ජන්කුක් දිහා බැලුවෙ නෑ.

ටේගෙ මේ වෙනස ජන්කුක්ට හොදටම දැනුනත් එයාට ඒ ගැන අනවශ්‍යය විදිහට හිතන්න ඕන වුනේ නෑ.ඒත් එයාගෙ හිත ඒකට හේතුව තමන්ම තමයි කියලා පිළිඅරන් තිබ්බා.මොකද ටේ නම නොකිව්වත් එයා කළින් තමන් එක්ක කිව්වෙ තමන් ගැනමයි කියලා ජන්කුක් දන්නවා.ජන්කුක් නොදන්න කාලේ ඉදලා ටේ එයා දිහා බලන් ඉදලා තියනවා,එයා ගැන හොයලා තියනවා කියලා ජන්කුක් දැන් දන්නවා.ජන්කුක්ට අර වගේ හිතෙන්න මේවා සාධාරණ හේතු වුනා.