VENGANZA✔

S3_|Chapter 13

පසු දින උදෙන්ම ටේ ආවේ පුස්තකාළය වෙතයි.

මොකද ටේ කළින් දවසෙ රෑ ලිගියට අන්තිමට කියලා ආවේ ඒකයි.

ටේ යන විටත් ලිගියා එහි පැමිණ සිටියා.ටේ සුපුරුදු පරිදි තමන් වාඩි වෙන සුවපහසු පුටුවෙන් ගිහින් වාඩි වෙද්දි ලිගියා අනිත් එකෙන් වාඩි වුනා.

"ඇයි මට උදෙන්ම එන්න කිව්වෙ?"

"ප්‍රශ්න අහන්නැතුව කියන දේ විතරක් අහන්න."

"හරි මොකක්ද්ද කියන්නකො?"

ලිගියා ගාණක් නැතුවම ඇහුවා.

"ඔයාට අවශ්‍ය වෙන සල්ලි මම දෙන්නම්.ඔයාගෙ අම්මව හොද සනීප කරගන්න ඒ මෙඩිසින් වලටත් මම ගෙවන්නම්.මම කැමතියි ආයෙත් ඔයා කළින් ජීවත් වුන විදිහටම ඔයා ගෙදරටම ආයේ යනවා නම්."

"මොකක්?ඇත්තටම ඔයාට අනිත් මිනිස්සු සෙල්ලමක්ද?"

"ලිගියා...මමයි ඔයාව මෙහෙට එක්කන් ආවේ.ඒ නිසා මම යන්න කියනවා නම් ඒක ඔයා කරන්න ඕනෙ."

"ඔයාට ඕන වෙලාවට යන්නයි එන්නයි මම ඔයාගෙ වැඩ කාරයෙක් නෙමෙයි.ඔයගෙ සල්ලි මට වැඩකුත් නෑ."

"එහෙනම් ඔයා කොහොමත් මෙහෙ ඉදලා වැඩක් වෙන්නෑ."

"මම යන්නෙ නෑ."

ලිගියා එහෙම කියද්දි ටේට මදක් කේන්ති ගියා.

"ඔයාට එහෙම තීරණ ගන්න අයිතියක් නෑ."

"ඔයත් අනිත් සල්ලිකාරයො වගේමයි.බොරුවට තමන් හොද කෙනෙක් කියලා පෙන්නන්න අනිත් මිනිස්සුන්ගෙ අසරණකමින් ප්‍රයෝජන අරන් ඕනේ නැති වෙද්දි පන්නලා දානවා."

"ලිගියා!"

ටේට ඒ කතාවට කේන්ති ගියා.එයා තමන්ගෙ පුටුවෙන් නැගිටිද්දි ලිගියත් නැගිට්ටා.

ටේ ලිගියට උදව් කරන්න හැදුවෙ එහෙම දේකට නෙමෙයි.

ලිගියගෙ පසුබිම වගේම එයාගෙ සමහර හැසිරීම් නිසා ටේට එහෙම කරන්න හිතුනා.ලිගියගෙ සමහර ගතිගුණ ටේට තමන්වම මතක් කරවලා දෙද්දි ඒ ගැහැනු ළමයත් තමන් වගේමදෝ කියලා එදා හිතුනත් අද වෙද්දි ටේ එහෙම හිතන්න අකමැති වුනා.

එදා එහෙම තේරුන නිසාම මේ ලිගියව හිතට අල්ලපු ටේට අද වෙද්දි තමන් කළේ අනවශ්‍ය වැඩක් කියලා තේරිලයි තිබ්බෙ.