S3_|Chapter 04

149 26 60
                                        

ටේ දවසෙම වගේ හිටියෙ හොදටම අවුල් වෙලා.එයා බලාගෙන හිටියෙ ජන්කුක් එනකන්.

රෑ වෙනකනුත් ටේ දවසටම කතා කරපු නැති ජන්කුක් එනකන් බලන් හිටියා.

ටේ මැතිව් එක්ක හැර අනිත් අය එක්ක වත් එදා හරියට කතා කළේ වත් නෑ.

"පපා..."

"මැතිව්?"

මැතිව්ගෙ ඇදට වෙලා උඩුබැලි අතට වැතිරිලා හිටපු ටේගෙ පිටට තට්ටුවක් දාපු මැතිව් එයාට කතා කරද්දි ටේ මැතිව් දිහා බලන් කතා කළා.

"ඩැඩා...තව ටිකකින් එනවලු."

"එයා ඔයාට එහෙම කිව්වද?"

"ඔව්.මම කිව්වා පපා නෝටි වෙනවා කියලා."

"වට්?"

"ඉතින් පපා ලන්ච් එක ගත්තෙත් නෑ...දවසම මගේ රූම් එකේනෙ හිටියෙ.පපා කියලා තියනවනෙ එහෙම ඉන්න හොද නෑ කියලා."

"ඔයාගෙ ඩෑඩ් ඔය කියන ඉක්මනටම ආවොත් මම එහෙම කරනවා."

"එයා එනවා ඔන්න බලන්නකො."

මැතිව් එහෙම කියද්දි ටේ එයාගෙ කම්මුලක් මිරිකලා හාදුවක් දුන්නා.ඊට පස්සෙ මැතිව්වත් වඩාගෙන ටේ ඒ කාමරේ බැල්කනි එක ගාවට ආවා.

ඒ දෙන්නත් එක්ක විනාඩි පහළොවක් විතර එතනට වෙලා එක එක දේවල් කියවමින් කාලය ගත කරද්දි මැතිව් කිව්වා වගේම ජන්කුක්,හෝප් එක්කම ආපහු ඒ මැංශන් එකට ආවා.

"අන්න ආවා...මම කිව්වෙ පපා."

"අපි යමු දැන් පහළට."











"ජේකේ...සේරම හරි නේද?"

"ඔව් හෙට දවල්ට යන්න තියෙන්නෙ."

ජන්කුක් ආව ගමන්ම ජිමින් එක්ක එහෙම්මම වැදගත් කතාවක පැටලෙද්දි ටිකක් එහායින් තිබුන සෝෆාවකට වෙලා ලිගියත් ඔවුන් දිහා බලාගෙනම හිටියා.

එතනම ජෙනීත් හිටියත් ඇයට ඒක ගාණක් නොවුනෙ ඇය ටීවී එක දිහා බලන් හිටපු නිසයි.

ඒත් ජිමින් එක්ක කතාව ඉවර කරපු ජන්කුක් දැක්කා ලිගියා ඔවුන් දෙස බලන් ඉන්නවා.ඒත් ජන්කුක් තමන්ව දැක්කා කියලා තේරෙද්දි ලිගියා කිසිම ගාණක් නැතුව ආයෙත් වෙන පැත්තක් බලා ගත්තා.

VENGANZA✔Histórias para pegar e não largar. Descubra agora