Het is een aantal dagen verder in het nieuw huis. Het is veel groter dan ik had verwacht. Het ziet er naar uit dat ze hartstikke rijk zijn. Misschien heeft hierom mijn moeder zoveel interesse in deze man.
Ik ga mij er niet mee bemoeien.
Het huis heeft acht slaapkamers. Ik heb een kamer gekregen naast die van Noah. Mijn kamer was al ingericht bij aankomst. Ik heb een vrij grote kamer, met een tweepersoonsbed, een bureau, enorme kledingkast en een beige tapijt. Er werd mij verteld dat dit een kamer was voor bezoek. Het huis is ook iets verder van Minhyun's huis vandaan. Ik moet nu waarschijnlijk 20 minuten langer reizen voor hem, maar ik heb het voor hem wel over. Ik moet echter nog puzzelen welke route ik moet nemen. Ik woon misschien al wel 21 jaar in dezelfde provincie, ik ging nooit mijn stad uit.
Ik kijk naar mijn telefoon en laat een teleurgestelde zucht gaan. Ik heb dagelijks Minhyun een berichtje gestuurd:
Bericht 1, verzonden een week geleden:
"Minhyun, ik ben in het nieuw huis van mijn moeder, het is prachtig."
Bericht 2, verzonden zes dagen terug:
"Hoi, hoe gaat het met je?"
"Hallo?"
Bericht 3, verzonden vijf dagen terug:
"Ik weet nog niet hoe mijn telefoon werkt, komen mijn berichten aan?"
Bericht 4, verzonden vier dagen terug:
"Hoooooi?"
Bericht 5, verzonden drie dagen terug:
"Ik heb aan Noah om hulp gevraagd over het verzenden van berichten. Hij zegt dat de berichten gewoon aankomen."
Bericht 6, verzonden twee dagen terug:
"Minhyun?? Waarom reageer je niet?"
Ik geef het op. Hij is mij bewust aan het negeren. Ik begin me nu zorgen te maken. Wat als er wat met hem is gebeurd? Wat als hij me niet meer leuk vind? Maar na alles wat we samen hebben gedaan- hij kan toch niet zomaar gevoelens verliezen? Minhyun was nog zo lief tegen me. Als ik had geweten dat hij me zou negeren via de telefoon, dan was ik nooit met Noah meegegaan.
Mijn gedachtes worden onderbroken als Noah mijn deur aanklopt. "Kom binnen."
"Hey, heeft Minhyun nog gereageerd op je berichten?" "Nee." zeg ik teleurgesteld. "Hmmm. Zullen we is proberen om hem te bellen?"
Mijn ogen lichten op. Waarom heb ik niet eerder eraan gedacht om hem te bellen? Misschien hoort hij zijn telefoon nu wel! "Ja!" zeg ik iets te hard.
Noah pakt mijn telefoon en gaat naar het bel icoon. Hij klikt op Minhyun's naam en gaat hem vervolgens bellen.
Vol bewondering staar ik mijn telefoon aan. Blieep. Blieep. Blieep. De voicemail gaat af. Mijn ogen werden voor een moment groot toen ik een stem hoorde. Noah vertelt me dat het de voicemail was en dat hij niet heeft opgenomen. Mijn lippen vormen een cirkel. "Oh."
Noah merkt op dat ik een verdrietige blik heb. "Soyeon. Ik heb een vraag." Ik haal mijn hoofd op. "Wat is Minhyun eigenlijk voor jou?"
Die vraag zet me aan het denken. Wat is hij voor mij? We zijn officieel geen stel, maar we hebben wel koppelactiviteiten gedaan. We hebben seks gehad, samen geslapen, gezoend, geknuffeld, op date geweest. Hij heeft me echter nooit gevraagd of ik zijn vriendin wilde zijn.
"U-uhm." stamel ik.
Noah wacht mijn antwoord af. "Ja?"
"We z-zijn nog geen koppel." geef ik toe. Noah laat een opgeluchte zucht gaan. "Fijn." zegt hij. Ik kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. "Hoe bedoel je fijn?" vraag ik.
"N-nou.. gewoon.. het lijkt me geen goede jongen, aangezien hij je nu al een week zit te ghosten zonder een reden. Ik zie dat je ermee zit. Ik weet dat je hele tijd aan hem zit te denken." Noah kijkt diep in mijn ogen aan.
JE LEEST
obsession
RomanceHij grijpt mijn nek terwijl ik afgeleid word door zijn donkere ogen. Soyeon heeft al een jaar een crush op een wrede jongen, Minhyun. Hij is gewelddadig en heeft een sadistische karakter. Minhyun vindt het geweldig om mensen te zien die pijn lijden...
