Opposite Attracts

Chapter 31

KATAHIMIKAN. I am going crazy with this deafening sound. Bagong bago pa inilibing si mom kanina. I can't help it but to see her laying inside a coffin. I want to cry, I want to feel the pain running inside me but it seems my eyes are two tired to let my tears down.

Pagkatapos nang libing nauna na akong umalis. Hindi ko na binalak na lapitan ang mga tao sumama sa libing. I'm so tired at entertaining them. Masyadong mahirap pa para sa akin ang lahat nang to.

Umalis na din si kuya. Hindi na niya nakita ang pag libing ni mom dahil kailangan na siyang makabalik. Uncle is finding him to work again. I don't care about dad, I don't want to look at his eyes. Baka ano pa ang masasabi ko sa kaniya. He kept saying sorry but I also don't want to believe him.

Napabangon ako at napatingin sa bintana. Binuksan ko ang bintana at ramdam ko ang malakas na hangin humahaplos sa mukha ko. Pumikit ako at dininig ang nakakabinging katahimikan sa paligid.

Lahat nagbago na

Iniwan na nila ako

I'm all alone in this house now. What am I expecting?

Napabugtong hininga na lamang ako at hinayaan ang bintana nakabukas. Lumabas ako sa kwarto at bumaba patungo sa sala. Still I can hear the silence here too. Naglakad ako patungo sa kusina at kumuha nang makakain sa ref at napaupo sa may lamesa. Napatingin ako sa oras.

"4:30 pm"

I am supposed to be happy now because I just graduated. I need to work, I need to work for my company. Hindi ko na namalayan naubos ko na pala ang kinakain ko. Itinapon ko ang balot nang junkfood sa basura. Kinuha ko ang natitirang wine sa ref at naglakad patungo sa sala.

Napaupo ako at napatingin sa kisame. Binuksan ko ang wine na hawak ko at ininom ito lahat.

"You made it mom" mapait akong ngumiti. "You're dead. Congrats"

*Beep

Kinuha ko ang phone sa bulsa nanatili ang tingin ko sa kisame. Tiningnan ko ang nag message

Gene: where are you?

hindi ko na lamang ito sinagot. Inoff ko nalang ang phone ko at ibinaba. Nagpatuloy ako sa paginom nang wine nang maubos ito. Napahawak ako sa noo ko at napapikit.

*Beep

Napasilip ako sa phone ko at nakita ko ulit ang text sa phone. It's Gene again

Gene: are you home? puntahan kita

Napailing na lamang ako at nagsimulang mag tipa

me: don't bother I want some space.
Send

Nag reply naman ito kaagad. Hindi ko mapigilang mainis dahil sa kakulitan ni Gene. Hindi ba siya marunong umitindi?

Gene: I know you're in pain Celine. I just want to comfort you

me: no Gene. I'm happy she's dead. Leave me alone.

hindi ko mapigilang maitapon ko ang cellphone ko sa ding ding dahilan sa pag shut down nito. Napahinga ako nang malalim at pilit pinapakalma ang sarili. I'm losing control in myself.

Ipinikit ko ang mga mata ko nang biglang may kumatok sa pinto. What the fuck?

Di ba sabi ko kay Gene hindi na siya kailangan pumunta dito? He is one stubborn guy! Napabangon ako at padabog na pumunta sa pintuan.

" Are you fucking kidding me Gene! I said I want to be alone, I don't need comfor-"

Napatigil ako nang makita siya andito. He's looking at me with no expression written in his face. Napa atras ako anng pumasok sya, isinira niya ang pintuan sa likod at napamulsa.