Mavi Kod Bxb

22

Yeni bölüüüüüüüüüüüüm!

Kartal'ım da kartal'ım

Sizi seviyorummm 🖤

İyi okumalar canlar...

💐

Kartal dan

Kucağımda taşıdığım çocuk mışıl mışıl uyuyordu, melek gibiydi... Hastaneden çıktıktan sonra arabaya binmiştik ki gelene kadar uyuyakalmıştı, ben de uyandırmaya kıyamayıp kucağıma almıştım ve yatağına taşıyacaktım. Göğsüme yaslı olan başı yüzünden saçlarının kokusu burnuma doluyordu, lavantaya benzer bir çiçek kokusuydu.

Doktordan öğrendiğim kadarıyla adı Mavi ydi ve on yedi yaşındaydı. Ailesini de araştırtmıştım, güçlüydüler. Ama benim kadar değil..

Reşit olmaması herhangi bir sorun teşkil etmiyordu, onu bırakmaya niyetim yoktu. Neden bilmiyorum ama sanki o giderse hayatımdan çok önemli bir şey eksilecek gibiydi. Söyledim mi bilmiyorum ama çok güzeldi...

Merdivenlerden çıkıp misafir odasına vardığımda onu yatağa yatırdım ve üstünü örttüm, hastanedeyken onun için getirttiğim pijamaları giymişti zaten.

Çalışma odama geçtiğimde en sadık adamım celal beni bekliyordu. Koltuğuma oturduğumda karşıma geçip ayakta durdu.

" Anlat."

" Çocukken ailesi tarafından çok zorbalık yaşamış, gerek fiziksel gerek psikolojik işkence bile görmüş. Ancak birkaç hafta önce o ailenin biyolojik oğlu olmadığı ortaya çıkınca biyolojik ailesinin yanına yerleşmiş. En çok değer verdiği kişiler ise eski ailesinden olan abisi ve sevgilisiymiş."

Son kısımda hayal kırıklığı yaşamıştım. Ne yani, sevgilisi mi vardı..?

Her ne olursa olsun. Onu kendime saklayacaktım, başkasının ona dokunmasını istemiyordum. Eski ailesine  yapacaklarım belliydi, yeni ailesini ise ikna etmek kolay olurdu. Nasılsa sadece birkaç haftadır tanıyorlardı, yokluğuna kolay alışırlar.

" Tamam celal, çıkabilirsin."

Baş selamı verip çıktığında kafamı geri atıp gözlerimi kapamıştım. Gözleri de adı gibi masmaviydi, vücudu çok narin duruyordu, saçları çok güzel kokuyordu. Acaba güldüğünde nasıl oluyordu?

Telefonumun çalmasıyla düşüncelerimden sıyrılıp kayıtlı olmayan numaranın aramasını cevapladım.

" Söyle."

" Ben  Timuçin Kadıoğlu, siz de oğlumu kaçıran Kartal Çamlı olmalısınız?"

Koltuğumda dikleşip tek kolumu masaya dayadım.

" Öncelikle merhaba Timuçin bey, ben oğlunuzu kaçırmadım. Kendi hür iradesiyle yanıma geldi. Buradan sonrası da artık sizi ilgilendirmiyor."

" Ne demek ilgilendirmiyor?! Mavi benim oğlum ve derhal onu buraya getireceksin!"

" Yoksa? Bana zarar verebilecceğini mi sanıyorsun? Senin gibi her işini kanunlara uygun yapan bi 'beyefendi' benimle baş edebilir mi?"

Bir süre duraksamıştı, anlaşılan o da haklı olduğumu biliyordu. Ona fırsat kalmadan aklındakileri söyledimm.

" Polise falan da gidebilirsiniz ama bir sonuç alabileceğinizi sanmıyorum çünkü ben adaletin ta kendisiyim. "

Telefonu yüzüne kapattım ve kendi yatağıma yatırdığım güzel gözlü oğlanın yanına gittim. Bıraktığım şekilde uyuduğunu görünce hafifçe gülümsedim ve giyinme odasına gidip üstümü değiştirdim. Odaya döndükten sonra yatağa oturup onu izlemeye daldım. Aslında niyetim yan odaya gidip uyumaktı ama takılmıştım artık bir kere...

...

Mavi den

Gözlerimi araladığımda ilk gördüğüm şey başımda oturukça uyuyan Kartal beydi. Ne yani başımda mı beklemişti?

Odayı biraz inceleyeyim dediğimde lacivert ağırlıklı aşırı sade bir odaydı. Hatta o kadar sadeydi ki mobilyalar dışında bir özel eşya yoktu. Sanırım misafir odasıydı.

Tuvalete gitmek için yataktan yavaşça kalkacağım esnada Kartal bey anında gözlerini açmıştı.

"Uyandırdım, özür dilerim."

Bayık bakışlarının ardından gülümsedi ve elleriyle yüzünü sıvazladı.

" Sorun değil, sabah olmuş zaten. Nasılsın Mavi, biraz daha iyi misin?"

" İyiyim Kartal bey, teşekkürler. Bir de hatırlayabilsem..."

Benim söylediğim şeyle kaşları çatıldı.

" Bey demeni istemiyorum Mavi, Kartal kâfi. Ayrıca acele etme, kendini zorladıkça zarar görürsün.

Merak etme, ben sana elimden gelen en iyi şekilde bakıcam ve bana karşı hiçbir borcun olmayacak. O yüzden şimdi hiçbir şey düşünme ve dinlenmene bak."

Başımla onayladığımda devam etti.

" Ben şimdi işe gidiyorum, akşama kadar istediğin şeyi yap. Adamlara da söyledim ne istersen yapacaklar, sadece ben gelene kadar dikkatli ol tamam mı?"

" Tamam Kartal, teşekkür ederim her şey için."

Elini elimin üstüne koydu ve konuştu. Bu hareketi nedensiz bir sıcak basmasına neden olmuştu.

" Etme, iyi ol yeter."

Bizim bakışmamızı bozan şey ise yabancı bir ses olmuştu.

" Kartal Çamlı! Oğlumu getir bana!"

........

Düşüncelerinizi alayım!